Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 25.06.1994, Prot. N. 24048/93 CA


Kläger X et Y
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Suppressionis paroeciae
coram Fagiolo
Fundstelle W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 476-481
IE 10 (1998) 204-206
Forum 7 (1996) 342-345
Download
Übersetzungen angl., Association Internationale des Hautes Juridictions Administratives/International Association of Supreme Administrative Jurisdictions, Recueil de décisions/Selection of decisions, Paris 1997, 509-511
angl., W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 476-481
Forum 7 (1996) 341-345
it., G. Parise, La giurisprudenza, 370-372
Inhalt De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 515 § 2; 1222 § 2
Leitsätze
1. Numerus decrescens fidelium necnon minor copia sacerdotum in dioecesi per se constituunt iustam causam pro unione paroeciarum personalium.
2. Conditio periculosa ecclesiae, confirmata etiam a magistratu civili, necnon opportunitas christifideles non gravandi onere ecclesiam reparandi, causam constituunt reducendi ecclesiam in usum profanum (in casu tamen recurrentes, etiamsi petivissent restitutionem ecclesiae in usum sacrum, numquam coram Congregatione asseruerunt can. 1222 § 2 violatum esse).
1. Il numero decrescente di fedeli e la minore abbondanza di sacerdoti in diocesi per se costituiscono una causa giusta per l’unione di parrocchie personali.
2. La condizione di pericolo della chiesa, confermata anche dal giudice civile, come pure l’opportunità di non gravare i fedeli dell’onere di riparare la chiesa, costituiscono causa per la riduzione della chiesa ad uso profano (nel caso, tuttavia, i ricorrenti, anche se avevano richiesto di restituire la chiesa al culto divino, di fronte alla Congregazione non avevano mai sostenuto che fosse stato violato il can. 1222, § 2).

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=96&lang=IT