Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 26.11.1977, Prot. N. 5325/74 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis Saecularibus
Gegenstand Dimissionis
coram Palazzini
Inhalt Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
[CIC1917] 594 § 1; 650 § 3; 651; 652 § 3
Leitsätze
1. Causae graves et exteriores ad religiosam dimittendam habentur ad modum exempli: frequentes et graves transgressiones contra Constitutiones; defectus spiritus religiosi cum scandalo aliorum; denegatio oboedientiae legitimis Superioribus debitae; modus vivendi religiosae grave damnum spirituale et temporale Instituto afferens; continuae susurationes quibus pax domus religiosae turbatur; manifestatio defectuum Sororum ad extraneos repetita et culpabilis. Potest esse vel una causa continuata vel plures causae diversae speciei, quae simul sumptae manifestent perversam voluntatem et in malo pervicaciam (in casu adest et gravis inoboedientiae formalis et fuga, id est commoratio extra domum religiosam).
2. Incorrigibilitas sic dicto experimento, per intervallum temporis protracto, probata esse debet; quod experimentum consistit, exempli gratia: adhortationes, translatio in aliam domum, separatio a rebus et personis quae religiosam in sua prava agendi ratione et pertinacia confirmat, collatio alius muneris, salutares poenitentiae, monitiones etiam cum comminatione dimissionis.
1. Cause gravi e esterne per dimettere una religiosa sono, per esempio: frequenti e gravi trasgressioni delle Costituzioni, mancanza di spirito religioso con scandalo per gli altri; negazione della dovuta obbedienza ai legittimi Superiori; il modo di vivere della religiosa che apporta grave danno spirituale o materiale all’Istituto; le continue maldicenze che turbano la pace della casa religiosa; la manifestazione ripetuta e colpevole a estranei di difetti delle Sorelle. Può trattarsi o di una causa continuata o di più cause diverse, che considerate nell’insieme manifestano la perversa volontà e la perseveranza nel male (nel caso c’è pure la grave disobbedienza formale e la fuga, cioè l’abitazione fuori dalla casa religiosa).
2. L’incorreggibilità deve essere provata con il cosiddetto esperimento, protratto per un intervallo temporale; questo esperimento consiste per esempio: esortazioni, trasferimento in un’altra casa, la separazione da cose de persone che confermano la religiosa nella sua condotta malvagia e pervicacia, il conferimento di un altro ufficio, penitenze salutari, ammonizioni anche con la minaccia della dimissione.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=557&lang=IT