Universidad Facultad de Derecho Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespuestas de la Sede ApostólicaDerecho particularDerecho propio / estatutosFuentes históricas del derecho canónicoJurisprudenciaAcuerdos internacionalesSitios webLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de búsquedaLinklistSitemapDocentesConocidos profesores del siglo XX
Jurisprudencia de la Signatura Apostólica en materia contencioso-administrativa
 
 

Tribunal Supremo de la Signatura Apostólica
Decretum definitivum del 26.01.1980, Prot. N. 11106/79 CA


Actor Rev.dus X
Demandado Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Objeto Dimissionis
coram Civardi
Contenido Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Fuentes 
?
Legenda
 
Cánones del Código de 1983
Todos los cánones que pueden leerse en la parte in iure o en la parte in facto de las decisiones se indican en las fuentes.
Los cánones que son el objeto principal de la decisión o sobre los que la decisión establece un principio de interpretación se muestran en negrita.
Aparecen en cursiva los cánones del Código de 1983:
- que no aparecen en el texto de la decisión, pero que son tratados en la decisión;
- que corresponden a los cánones del Código de 1917, de los que trata la decisión (tomada anterior a 1983).

Otras fuentes
Se informa de todas las fuentes que pueden leerse en la parte in iure y en la parte in facto de las decisiones.
[CIC 1917] 650-652
Máximas
1. Stabilitati monachorum professorum non adversatur translatio temporaria ad aliud monasterium quae decerni potest, monacho non consentiente, auctoritate Abbatis generalis de consensu sui consilii.
2. Translationem temporariam decerni posse ad tempus etiam indeterminatum patet inprimis ex textu legis; temporarium enim est quod finem habebit, seu in perpetuum non est duraturum, idque constat etiamsi terminus adhuc ignoretur. Lex non distinguit inter translationem ad tempus determinatum et indeterminatum, dummodo non sit perpetua, et ubi lex non distinguit nec nostrum est distinguere.
3. Idipsum liquet et fine legis inspecto; saepenumero enim translatio decernitur propter causam necessitatis vel opportunitatis cuius terminus est incertus. Si enim ante tempus praescriptum in se reversus dolet, iniqua est diuturnior relegatio; si induratus manet et obstinatus, futilis est terminus determinatus ut domum redeat (in casu Constitutiones cavent de translatione temporaria «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).
1. Non si oppone alla stabilità dei monaci professi il trasferimento temporaneo ad un altro monastero che può essere deciso, contro la volontà del monaco, dall’autorità dell’Abate generale con il consenso del suo consiglio.
2. Anzitutto è chiaro dal testo di legge che il trasferimento temporaneo possa essere deciso anche a tempo indeterminato; temporaneo è infatti ciò che avrà fine, ossia che non durerà in perpetuo, e ciò consta anche se il termine ancora si ignora. La legge non distingue tra trasferimento a tempo determinato e indeterminato, purché non sia perpetua, e dove la legge non distingue neppure a noi spetta distinguere.
3. Lo stesso appare chiaro anche guardando al fine della legge; spesso infatti il trasferimento si decide per cause di necessità o opportunità il cui termine è incerto. Se infatti prima del termine prescritto rientrando in sé si pente, iniqua sarebbe una relegazione più lunga; si rimane indurito e ostinato, è vano il termino predeterminato al suo ritorno alla casa (religiosa) (nel caso le Costituzioni prevedono il trasferimento temporaneo «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).

Autor de las máximas (en latín) y de la versión italiana: © G. Paolo Montini