Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 26.01.1980, Prot. N. 11106/79 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Objet Dimissionis
coram Civardi
Contenu Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
[CIC 1917] 650-652
Arrêts
1. Stabilitati monachorum professorum non adversatur translatio temporaria ad aliud monasterium quae decerni potest, monacho non consentiente, auctoritate Abbatis generalis de consensu sui consilii.
2. Translationem temporariam decerni posse ad tempus etiam indeterminatum patet inprimis ex textu legis; temporarium enim est quod finem habebit, seu in perpetuum non est duraturum, idque constat etiamsi terminus adhuc ignoretur. Lex non distinguit inter translationem ad tempus determinatum et indeterminatum, dummodo non sit perpetua, et ubi lex non distinguit nec nostrum est distinguere.
3. Idipsum liquet et fine legis inspecto; saepenumero enim translatio decernitur propter causam necessitatis vel opportunitatis cuius terminus est incertus. Si enim ante tempus praescriptum in se reversus dolet, iniqua est diuturnior relegatio; si induratus manet et obstinatus, futilis est terminus determinatus ut domum redeat (in casu Constitutiones cavent de translatione temporaria «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).
1. Non si oppone alla stabilità dei monaci professi il trasferimento temporaneo ad un altro monastero che può essere deciso, contro la volontà del monaco, dall’autorità dell’Abate generale con il consenso del suo consiglio.
2. Anzitutto è chiaro dal testo di legge che il trasferimento temporaneo possa essere deciso anche a tempo indeterminato; temporaneo è infatti ciò che avrà fine, ossia che non durerà in perpetuo, e ciò consta anche se il termine ancora si ignora. La legge non distingue tra trasferimento a tempo determinato e indeterminato, purché non sia perpetua, e dove la legge non distingue neppure a noi spetta distinguere.
3. Lo stesso appare chiaro anche guardando al fine della legge; spesso infatti il trasferimento si decide per cause di necessità o opportunità il cui termine è incerto. Se infatti prima del termine prescritto rientrando in sé si pente, iniqua sarebbe una relegazione più lunga; si rimane indurito e ostinato, è vano il termino predeterminato al suo ritorno alla casa (religiosa) (nel caso le Costituzioni prevedono il trasferimento temporaneo «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini