University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum definitivum of 26.01.1980, Prot. N. 11106/79 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Object Dimissionis
coram Civardi
Content Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
[CIC 1917] 650-652
Legal Summary
1. Stabilitati monachorum professorum non adversatur translatio temporaria ad aliud monasterium quae decerni potest, monacho non consentiente, auctoritate Abbatis generalis de consensu sui consilii.
2. Translationem temporariam decerni posse ad tempus etiam indeterminatum patet inprimis ex textu legis; temporarium enim est quod finem habebit, seu in perpetuum non est duraturum, idque constat etiamsi terminus adhuc ignoretur. Lex non distinguit inter translationem ad tempus determinatum et indeterminatum, dummodo non sit perpetua, et ubi lex non distinguit nec nostrum est distinguere.
3. Idipsum liquet et fine legis inspecto; saepenumero enim translatio decernitur propter causam necessitatis vel opportunitatis cuius terminus est incertus. Si enim ante tempus praescriptum in se reversus dolet, iniqua est diuturnior relegatio; si induratus manet et obstinatus, futilis est terminus determinatus ut domum redeat (in casu Constitutiones cavent de translatione temporaria «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).
1. Non si oppone alla stabilità dei monaci professi il trasferimento temporaneo ad un altro monastero che può essere deciso, contro la volontà del monaco, dall’autorità dell’Abate generale con il consenso del suo consiglio.
2. Anzitutto è chiaro dal testo di legge che il trasferimento temporaneo possa essere deciso anche a tempo indeterminato; temporaneo è infatti ciò che avrà fine, ossia che non durerà in perpetuo, e ciò consta anche se il termine ancora si ignora. La legge non distingue tra trasferimento a tempo determinato e indeterminato, purché non sia perpetua, e dove la legge non distingue neppure a noi spetta distinguere.
3. Lo stesso appare chiaro anche guardando al fine della legge; spesso infatti il trasferimento si decide per cause di necessità o opportunità il cui termine è incerto. Se infatti prima del termine prescritto rientrando in sé si pente, iniqua sarebbe una relegazione più lunga; si rimane indurito e ostinato, è vano il termino predeterminato al suo ritorno alla casa (religiosa) (nel caso le Costituzioni prevedono il trasferimento temporaneo «sia per provvedimenti disciplinari sia per un bene superiore della Congregazione»).

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini