Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Sententia definitiva du 15.03.2024, Prot. N. 55055/20 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Congregatio pro Clericis
Objet Iudicii de merito circa exsecutionem sententiae diei 30 novembris 2017 et imminutionem providentiae de qua in can. 281, § 2.
coram Versaldi
Contenu Ad I. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam partem [...]
Ad II. Restrictiones exercitii publici ministerii sacerdotalis relaxandae sunt [...]
Ad IlI. Ad Rev.dum N spectat ea providentiae mensura, quae [...].
Ad IV. Affirmative, seu Rev.do N restitutionem competere expensarum [...].
Ad V. Negative et ad mentem. Mens est ut dioecesis, infra mensem ab hac sententia rite publicata, notitiam a H.S.T. exaratam statim publici iuris faciat in ephemeridibus dioecesis eiusque situ interretiali.
Notes Cf. sententia definitiva prot. n. 50763/15 CA.
Cf. etiam prot. n. 47888/13 CA et n. 54053/18 CA.
Cf. https://www.vatican.va/content/dam/romancuria/segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2024.pdf, p. 1.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 561 § 2; 835 § 5
Lex propria Supremi Tribunalis Signaturae Apostolicae Art. 93 § 4
Arrêts
1. Si asseritur sacerdotem iuribus suis privandum esse etsi innocens et possibilem emendationem non influere in decisionem Ordinarii, quia facta praeterita ope interretiali divulgata deleri non possunt, restrictiones ministeriales – ad tempus determinatae et statutis temporibus recognoscendae – perpetuae fierent (quod in casu est exsecutionis sententiae, a Signatura Apostolica prolatae, violatio, id est legis violatio).
2. Ad exsecutionem sententiae, a Signatura Apostolica prolatae, mandandam, restrictiones exercitii publici ministerii sacerdotalis relaxandae sunt ita ut recurrens identitatem sacerdotalem conservare valeat et, etiam sine officio dioecesano, Eucharistiam publice in loco sacro et horario ab Ordinario loci determinandis celebrare valeat; ad hunc finem quotannis ex parte Ordinarii examinanda est condicio recurrentis non solummodo relate ad facta praeterita, sed etiam relate ad unam eventualem ulteriorem restrictionum relaxationem.
3. Imminutio providentiae, si et quatenus a dioecesana reformatione generali sustentationis pro omnibus sacerdotibus categoriae v.d. unassigned originem ducit, nulla legis violatio parit.
4. Recurrenti id restituendum esse, quod in recursu in foro canonico ad exsecutionem sententiae Signaturae Apostolicae obtinendam reapse versatus est, quae summa accurate determinari non potest nisi notulae honorarii in exemplari authentico una cum
idoneis probationibus de solutione earundem expensarum ante nominationem Cl.mi Patroni ex officio, pro quo gratuitum patrocinium concessum est, pro defensione canonica hac in causa reapse peractarum Ordinario rite notificentur.
5. Verum debitum erga recurrentem consistit in restitutione bonae famae ope congruae communicationis publicae, cuius necessitas obligatione non solummodo caritatis pastoralis, sed imprimis iustitiae, innititur (in casu, notitia danda est iuxta tenorem a Signatura Apostolica statutum).
1. Se si afferma che un sacerdote ancorché innocente può essere privato dei suoi diritti e la possibile emendazione non influisce sulla decisione dell’Ordinario, perché i fatti pregressi divulgati in internet non possono essere cancellati, le restrizioni del ministero – che sono state determinate per un tempo determinato e devono essere riconsiderate secondo tempi stabiliti – diventerebbero perpetue (che, nel caso, è una violazione dell’esecuzione della sentenza emanata dalla Segnatura Apostolica, ossia una violazione di legge).
2. Per mandare a esecuzione la sentenza emanata dalla Segnatura Apostolica le restrizioni dell’esercizio pubblico del ministero sacerdotale sono da allentare così che il ricorrente possa conservare l’identità sacerdotale e, anche senza possedere un ufficio diocesano, possa celebrare l’Eucaristia pubblicamente in un luogo sacro e in un orario determinati dall’Ordinario del luogo; a questo fine ogni anno l’Ordinario dovrà esaminare la condizione del ricorrente, non solo quanto ai fatti pregressi, ma anche quanto al solo eventuale ulteriore allentamento delle restrizioni.
3. La diminuzione della previdenza, se e per quanto originata dalla riforma diocesana generale del sostentamento per tutti i sacerdoti sprovvisti di ufficio, non produce alcuna violazione di legge.
4. Al ricorrente deve essere restituito ciò che ha realmente speso nel ricorso al foro canonico per ottenere l’esecuzione della sentenza della Segnatura Apostolica; somma che non può essere accuratamente determinata se non si notificano debitamente all’Ordinario le note autentiche dell’onorario con le relative prove del pagamento delle spese precedenti alla nomina del patrono ex officio (per il quale è stato concesso il gratuito patrocinio) per la difesa in questa causa.
5. Ciò che spetta veramente al ricorrente consiste nella restituzione della buona fama grazie a una congrua comunicazione pubblica, la cui necessità si fonda su un obbligo non solo di carità pastorale, ma anzitutto di giustizia (nel caso, la comunicazione si deve dare secondo il tenore stabilito dalla Segnatura Apostolica).

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini