Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 31.03.1979, Prot. N. 10012/78 CA


Demandeur Rev.dus X et alii
Défendeur Sacra Congregatio pro Gentium Evangelizatione
Objet Iurium
coram Palazzini
Contenu Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
[CIC1917] 494 § 1; 495 §§ 1-2; 638-641; 2334, n. 2
Arrêts
1. Ad divisionem Congregationis et Societatis iuris dioecesani in provincias requiritur deliberatio Superioris generalis cum suo consilio vel Capituli generalis; consensus Ordinarii loci in cuius territorio provinciae sede inveniatur; consensus Ordinariorum loci, in quorum territorio inveniantur domus et nova provincia efformanda; consensus Ordinarii domus principis.
2. Codex non applicat canones 638-641 Societatibus, cum stricte loquendo, sermo esse non possit de exclaustratione et de saecularizatione, ubi non adsint vota publica. Attamen, ubi membra Instituto adhaerent per vincula, quae disrumpi nequeunt nisi ab Ecclesia, tunc standum est Constitutionibus vel – per analogiam – recurrendum est Ordinario.
3. Examen circa opportunitatem, convenientiam vel necessitatem pastoralem actus potestatis administrativae est ratio extra competentiam Signaturae Apostolicae (in casu invocata est a recurrentibus opportunitatem Societatem in regiones dividendi, quod tamen ad Capitulum generale vel ad Superiorem generalem spectat).
1. Per la divisione in province di una Congregazione e Società di diritto diocesano si richiede: la delibera del Superiore generale con il suo consiglio o del Capitolo generale; il consenso dell’Ordinario del luogo nel cui territorio si trovi la sede della provincia; il consenso degli Ordinari nel territorio dei quali si trovino le case e la provincia da formare; il consenso dell’Ordinario della casa principale.
2. Il Codice non applica i canoni 638-641 alle Società poiché strettamente non si può parlare di esclaustrazione e di secolarizzazione dove non ci siano voti pubblici. Tuttavia dove i membri aderiscono all’Istituto con vincoli che non possono essere sciolti se non dalla Chiesa, si devono osservare le Costituzioni e, per analogia, ricorrere all’Ordinario.
3. L’esame della opportunità, convenienza o necessità pastorale di un atto della potestà esecutiva è un motivo al di fuori della competenza della Segnatura Apostolica (nel caso è stata invocata dai ricorrenti l’opportunità di dividere in regioni la Società, ciò che però compete al Capitolo generale o al Superiore generale).

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini