University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum definitivum of 15.12.1979, Prot. N. 11570/79 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent Sacra Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus
Object Depositionis Superioris Generalis et nominationis Gubernii Generalis Ordinis X.
Praeliminaris: de competentia S.T. Signaturae Apostolicae
coram Felici
Content Recursum propositum recipi non posse ob incompetentiam absolutam eiusdem Tribunalis.
Notes Rationes iuris et facti quibus nitutur decisio redactae sunt iuxta art. 55, § 2 Normarum Specialium.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC cann. 361; 1405 § 2
[CIC1917] 7 1683
Legal Summary
1. Non omnis Romani Pontificis confirmatio inferiorum iudicio subtrahitur, sed eae tantum quae et potestatem et voluntatem Romani Pontificis secumferunt actum, de quo agitur, quadam speciali firmitate ex sua voluntate ditandi, nec sufficit merus assensus qui nonnisi firmitatem quandam confert extrinsecam.
2. Si desint indicia confirmationis ex certa scientia seu ex plenitudine potestatis suae, confirmatio Romani Pontificis est in forma communi tantum, defectus actus non submovet nec sanat nec iudicis inferioris iurisdictioni eum subtrahit.
3. Confirmationem in forma specifica dari elucet si Summus Pontifex, de merito causae sedulo edoctus, recursum perpensis rationibus iterum atque iterum aestimatum, reicit (in casu ter Summus Pontifex consensum seu approbationem praestitit; primum “benestare”, secundum “in decisis”; tertium “confermare”).
4. Iudex inferior quem can. 1683 memorat, cum agitur de actu iudicando quem Romanus Pontifex confirmavit, est omnis iudex in Ecclesia, ne excepto quidem Supremo Signaturae Apostolicae Tribunali, nisi Apostolicae Sedis mandatum praecesserit; at “Apostolica Sedes” in casu est ipse Summus Pontifex (can. 7).
1. Non ogni conferma del Sommo Pontefice è sottratta al giudizio degli inferiori, ma soltanto quelle che comportano la potestà e la volontà del Romano Pontefice di arricchire per sua volontà l’atto di cui si tratta di una certa speciale fermezza, né basta un mero assenso che non conferisce se non una certa fermezza estrinseca.
2. Se mancano indizi di una conferma di certa conoscenza (ex certa scientia) ossia di pienezza della sua potestà, la conferma del Romano Pontefice è in forma comune soltanto, non rimuove i difetti dell’atto ne lo sana né lo sottrae alla giurisdizione del giudice inferiore.
3. È evidente che è data una conferma in forma specifica se il Sommo Pontefice, accuratamente informato del merito della causa, valutato il ricorso più volte soppesandone le ragioni, lo rigetta (nel caso il Sommo Pontefice tre volte ha dato il consenso o approvazione; un primo “benestare”, un secondo “in decisis”; un terzo “confermare”).
4. Il giudice inferiore che menziona il can. 1683, quando tratta dell’atto da giudicare che il Romano Pontefice ha confermato, è ogni giudice nella Chiesa, neppure eccettuato il Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica, a meno che non abbia preceduto il mandato della Sede Apostolica; ma “Sede Apostolica” nel caso è lo stesso Sommo Pontefice (can. 7).

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini