Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 15.12.1979, Prot. N. 11570/79 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Sacra Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus
Gegenstand Depositionis Superioris Generalis et nominationis Gubernii Generalis Ordinis X.
Praeliminaris: de competentia S.T. Signaturae Apostolicae
coram Felici
Inhalt Recursum propositum recipi non posse ob incompetentiam absolutam eiusdem Tribunalis.
Anmerkungen Rationes iuris et facti quibus nitutur decisio redactae sunt iuxta art. 55, § 2 Normarum Specialium.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 361; 1405 § 2
[CIC1917] 7 1683
Leitsätze
1. Non omnis Romani Pontificis confirmatio inferiorum iudicio subtrahitur, sed eae tantum quae et potestatem et voluntatem Romani Pontificis secumferunt actum, de quo agitur, quadam speciali firmitate ex sua voluntate ditandi, nec sufficit merus assensus qui nonnisi firmitatem quandam confert extrinsecam.
2. Si desint indicia confirmationis ex certa scientia seu ex plenitudine potestatis suae, confirmatio Romani Pontificis est in forma communi tantum, defectus actus non submovet nec sanat nec iudicis inferioris iurisdictioni eum subtrahit.
3. Confirmationem in forma specifica dari elucet si Summus Pontifex, de merito causae sedulo edoctus, recursum perpensis rationibus iterum atque iterum aestimatum, reicit (in casu ter Summus Pontifex consensum seu approbationem praestitit; primum “benestare”, secundum “in decisis”; tertium “confermare”).
4. Iudex inferior quem can. 1683 memorat, cum agitur de actu iudicando quem Romanus Pontifex confirmavit, est omnis iudex in Ecclesia, ne excepto quidem Supremo Signaturae Apostolicae Tribunali, nisi Apostolicae Sedis mandatum praecesserit; at “Apostolica Sedes” in casu est ipse Summus Pontifex (can. 7).
1. Non ogni conferma del Sommo Pontefice è sottratta al giudizio degli inferiori, ma soltanto quelle che comportano la potestà e la volontà del Romano Pontefice di arricchire per sua volontà l’atto di cui si tratta di una certa speciale fermezza, né basta un mero assenso che non conferisce se non una certa fermezza estrinseca.
2. Se mancano indizi di una conferma di certa conoscenza (ex certa scientia) ossia di pienezza della sua potestà, la conferma del Romano Pontefice è in forma comune soltanto, non rimuove i difetti dell’atto ne lo sana né lo sottrae alla giurisdizione del giudice inferiore.
3. È evidente che è data una conferma in forma specifica se il Sommo Pontefice, accuratamente informato del merito della causa, valutato il ricorso più volte soppesandone le ragioni, lo rigetta (nel caso il Sommo Pontefice tre volte ha dato il consenso o approvazione; un primo “benestare”, un secondo “in decisis”; un terzo “confermare”).
4. Il giudice inferiore che menziona il can. 1683, quando tratta dell’atto da giudicare che il Romano Pontefice ha confermato, è ogni giudice nella Chiesa, neppure eccettuato il Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica, a meno che non abbia preceduto il mandato della Sede Apostolica; ma “Sede Apostolica” nel caso è lo stesso Sommo Pontefice (can. 7).

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=547&lang=IT