Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 20.01.1979, Prot. N. 9715/77 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Sacra Congregatio pro Religiosis et Institutis saecularibus
Gegenstand Dimissionis
coram Carpino
Inhalt Recursum ad disceotationem admittendum non esse.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
[CIC1917] 649-653;  
Sacra Congregatio pro Religiosis et Institutis saecularibus, decretum Processus iudicialis, 2 martii 1974, AAS 66 (1974) 215-216
Leitsätze
1. Dimissionis causa, id est inoboedientia regrediendi in domum religiosam, excusari nequit I. ob carens pecuniae subsidium ad iter arripendum, nam Superior nec tenebatur sodali illud tradere ad normam iuris proprii nec petitum a sodali dimittendo nec necessarium eidem sodali, qui extra claustra ingentes pecunias expendebat; II. ob impetum atque cursum rerum, quatenus assertus Ordinarius benevolus documentum ad rem intra tempus utile sodali tradere omisit.
2. Quoad assertam violationem legis ex parte competentis Curiae Romanae Dicasterii, quippe quod «nulla procedura instructa dimissionem […] sic et simpliciter» confirmaverit, ex actis constat Dicasterium illud ante decreti confirmationem omnia et singula documenta diligenti examini subiecisse, documento Ordinarii non excepto, necnon novissimam exclaustrationis petitionem a sodali exhibitam.
1. La causa della dimissione, ossia la disobbedienza di rientrare nella casa religiosa, non può essere scusata I. a motivo della mancanza di denaro per il viaggio; infatti il Superiore non era tenuto a norma del diritto proprio a trasmetterlo al sodale né è stato richiesto dal sodale nella dimissione né era necessario al medesimo sodale, che fuori dalla congregazione spendeva cifre consistenti; II. a motivo di cause di forza maggiore, in quanto l’asserito Ordinario benevolo omise di trasmettergli in tempo utile il relativo documento.
2. Quanto all’asserita violazione della legge da parte del competente Dicastero della Curia Romana, che avrebbe confermato «semplicemente la dimissione senza instaurare procedura alcuna», dagli atti consta che il Dicastero prima della conferma del decreto abbia esaminato diligentemente tutti e singoli i documenti, non escluso il documento dell’Ordinario, come pure l’ultima domanda di esclaustrazione presentata dal sodale.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=546&lang=IT