University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum definitivum of 09.06.1979, Prot. N. 9242/77 CA


Petitioner Rev.da X
Respondent Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Object Dimissionis
coram Gantin
Content Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC can. 696 § 1
[CIC1917] 650 § 1; 650 § 3; 651 § 1
652 § 3
Legal Summary
1. Incorrigibilitas constare poterit per experimenta seu per monitiones non stricte canonicas, de quibus tamen aliquo modo constare debeat in actis.
2. Causae graves et exteriores – non necessario delicta – non determinantur a iure sed tales esse debent ut non admittant spem resipiscentiae (in casu adsunt: neglegentia habitualis in officiis adimplendis, defectus graves in caritatem, turbatio pacis ac vitae communis ob continuas susurrationes ac fastidium, eversio subordinationis, repetitae inboedientiae graviores, insuper formalis inoboedientia cum scandalo).
3. Facultas sese defendendi potest exerceri antequam Antistita mittat instantiam pro dimissione sive antequam Sancta Sede decretum emanet sive antequam deecretum confirmet aut definitum habeat.
4. Obiici nequit quod Antistita generalis suum Consilium non consultaverit vel saltem in actis non constat de modo obtenti voti, nam ad normam can. 652, § 3 competens Curiae Romanae Dicasterium «quod magis expedire censuerit, decernet».
1. L’incorreggibilità potrebbe constare da tentativi ossia da ammonizioni non strettamente canoniche, delle quali deve tuttavia constare negli atti in qualche modo.
2. Le cause gravi e esterne – non necessariamente delitti non sono determinate dal diritto, ma devono essere tali che non ammettano speranza di ravvedimento (nel caso sono: negligenza abituale all’adempimento dei doveri, mancanze gravi nella carità, turbamento della pace e della vita comune con maldicenze e disprezzo, insubordinazione, ripetute disobbedienze alquanto gravi e inoltre formale disobbedienza con scandalo).
3. La facoltà di difendersi può essere esercitata prima che la Superiora generale invii la richiesta di dimissione sia prima che la Santa Sede emani il decreto sia prima che confermi il decreto o lo ritenga definitivo.
4. Non si può obiettare che la Superiora generale non abbia consultato il suo consiglio o almeno che negli atti non consti il modo con il quale è stato ottenuto il voto; infatti a norma de can. 652, § 3 il competente Dicastero della Curia Romana «deciderà ciò che avrà reputato più opportuno».

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini