Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 09.06.1979, Prot. N. 9242/77 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Gegenstand Dimissionis
coram Gantin
Inhalt Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC can. 696 § 1
[CIC1917] 650 § 1; 650 § 3; 651 § 1
652 § 3
Leitsätze
1. Incorrigibilitas constare poterit per experimenta seu per monitiones non stricte canonicas, de quibus tamen aliquo modo constare debeat in actis.
2. Causae graves et exteriores – non necessario delicta – non determinantur a iure sed tales esse debent ut non admittant spem resipiscentiae (in casu adsunt: neglegentia habitualis in officiis adimplendis, defectus graves in caritatem, turbatio pacis ac vitae communis ob continuas susurrationes ac fastidium, eversio subordinationis, repetitae inboedientiae graviores, insuper formalis inoboedientia cum scandalo).
3. Facultas sese defendendi potest exerceri antequam Antistita mittat instantiam pro dimissione sive antequam Sancta Sede decretum emanet sive antequam deecretum confirmet aut definitum habeat.
4. Obiici nequit quod Antistita generalis suum Consilium non consultaverit vel saltem in actis non constat de modo obtenti voti, nam ad normam can. 652, § 3 competens Curiae Romanae Dicasterium «quod magis expedire censuerit, decernet».
1. L’incorreggibilità potrebbe constare da tentativi ossia da ammonizioni non strettamente canoniche, delle quali deve tuttavia constare negli atti in qualche modo.
2. Le cause gravi e esterne – non necessariamente delitti non sono determinate dal diritto, ma devono essere tali che non ammettano speranza di ravvedimento (nel caso sono: negligenza abituale all’adempimento dei doveri, mancanze gravi nella carità, turbamento della pace e della vita comune con maldicenze e disprezzo, insubordinazione, ripetute disobbedienze alquanto gravi e inoltre formale disobbedienza con scandalo).
3. La facoltà di difendersi può essere esercitata prima che la Superiora generale invii la richiesta di dimissione sia prima che la Santa Sede emani il decreto sia prima che confermi il decreto o lo ritenga definitivo.
4. Non si può obiettare che la Superiora generale non abbia consultato il suo consiglio o almeno che negli atti non consti il modo con il quale è stato ottenuto il voto; infatti a norma de can. 652, § 3 il competente Dicastero della Curia Romana «deciderà ciò che avrà reputato più opportuno».

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=545&lang=IT