Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 15.03.2024, Prot. N. 55424/21 CA


Demandeur Rev.dus X
Défendeur Congregatio pro Clericis
Objet Exercitii ministerii sacerdotalis
coram Iannone
Contenu Decretum Congressus reformandum non esse.
Notes Cf. https://www.vatican.va/content/dam/romancuria/segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2024.pdf, p. 1.
Cf. etiam prot. n. 53950/18 CA.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 36 § 1; 764; 903; 967 § 2
Arrêts
1. Decretum habendum est legitimum si recursus adversus idem decretum apud Signaturam Apostolicam in limine reiectus est, quin ulterior recursus ad Collegium prosecutus sit (cf. decretum Secretarii diei 16 octobris 2018, prot. n. 53950/18 CA).
2. Iuxta iurisprudentiam Signaturae Apostolicae licet Ordinario, praehabita iusta causa, id est dubiis de idoneitate presbyteri, facultates sacerdotales (praedicandi, confessiones excipiendi et litteras commendaticias obtinendi) concedere quibusdam limitibus circumscriptas, v.gr. ad tempus vel ad peculiarem personarum coetum vel ad determinatum locum, ea tamen mente ne ministerium coarctetur nimis (cf. sententia definitiva coram Grocholewski diei 28 aprilis 2007, prot. n. 37937/05 CA, n. 10). In casu Ordinarius incardinationis facultates concessit tantum ad suam circumscriptionem incardinationis, apposita clausula, adeo ut recurrens teneatur obligatione praemonendi Ordinarium de voluntate ministerii exercendi, qui licentiam revocare posset. In casu praecipua causa congrua fuit publica participatio cuiusdam certaminis humani cultus ostentationis, imaginibus photographicis in instrumentis communicationis socialis divulgatis.
4. Ordinarius praeterea loci commorationis facultates de quibus concedere potest (cf. cann. 764 et 967, § 2), quarum petitio tamen ex actis adhuc exhibita constat.
Cf. etiam maximae decreti Congressus sub prot. n. 55424/21 CA.
1. Un decreto si deve ritenere legittimo se il ricorso alla Segnatura Apostolica contro il medesimo decreto è stato rigettato in limine, senza che sia stato proseguito l’ulteriore ricorso al collegio (cf. decreto del Segretario del 16 ottobre 2018, prot. n. 53950/18 CA).
2. Secondo la giurisprudenza della Segnatura Apostolica è lecito all’Ordinario, avuta una giusta causa, ossia dubbi sull’idoneità del presbitero, concedere le facoltà sacerdotali (di predicare, ascoltare le confessioni e ottenere il celebret) circoscritte da alcuni limiti, per esempio di tempo, di persone o di luogo, purché tuttavia il ministero non sia troppo limitato (cf. sentenza definitiva coram Grocholewski del 28 aprile 2007, prot. n. 37937/05 CA, n. 10). Nel caso l’Ordinario di incardinazione concesse le facoltà solo per la sua circoscrizione di incardinazione, apposta la clausola, che il ricorrente sia tenuto dall’obbligo di preavvertire della intenzione di esercitare il ministero l’Ordinario, che potrebbe revocare la licenza. Nel caso la principale causa congrua fu la pubblica partecipazione a gare di culturismo (bodybuilding), con divulgazione di fotografie nei mezzi di comunicazione sociale.
4. Del resto l’Ordinario del luogo di abitazione può concedere le suddette facoltà (cf. cann. 764 et 967, § 2), la cui domanda tuttavia non risulta dagli atti finora presentata.
Cf. anche massime del decreto del Congresso prot. n. 55424/21 CA.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini