Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 19.12.1981, Prot. N. 12223/80 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Sacra Congregatio de Religiosis et Institutis saecularibus
Gegenstand Dimissionis
coram Oddi
Inhalt Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC can. 696 § 1
[CIC1917] 649-653; 650; 651; 652 § 3
Leitsätze
1. Causae graves, sine quibus dimissio imponi nequeat, supponuntur moraliter imputabiles, quae ansam scandalo gravi et permanenti offerunt, vel damnum spiritale vel materiale religioni vel domui inferunt (in casu, constat de oboedientiae et paupertatis neglectu, de aspero agendi modo cum Sororibus et cum extraneis, de exercitiis pietatis prorsus derelictis).
2. Mos est hodiernus, in religiosis mulieribus dimittendis, ut incorrigibilitas probetur monitionibus canonicis seu praeceptis cum adnexa comminatione dimissionis, uti in canonibus 649-653.
3. Quoad transgressionum imputabilitatem, perito concinente psychiatro qui acta causae examini subiecit, nullum argumentum imminutae imputabilitatis apparet ita ut dimissionis decisio ex hoc capite violatae legis argui nequeat (in casu, asper conversandi modus fere solum in Instituto et apud Sorores et Superiores furit, non autem ubi Soror commoda sua extra conventum persequitur vel infirmis curandis incumbit vel cum iuvenibus agit).
1. Le cause gravi, senza le quali non si possa imporre la dimissione, si suppongono moralmente imputabili, che danno ansa a uno scandalo grave e permanente, oppure inferiscono un danno spirituale o materiale alla religione o alla casa (nel caso consta della mancanza di obbedienza e povertà, di un agire aspro con le Sorelle e gli estranei, dell’abbandono totale degli esercizi di pietà).
2. È prassi oggi per la dimissione delle donne religiose che l’incorreggibilità sia provata con ammonizioni canoniche o precetti con annessa minaccia di dimissione, come è previsto nei canoni 649-653.
3. Quanto all’imputabilità delle trasgressioni, d’accordo con lo psichiatra che ha esaminato gli atti della causa, non appare alcun argomento di una imputabilità ridotta così che la decisione della dimissione non possa per questo motivo essere accusata di violazione della legge (nel caso l’aspro comportamento infuria quasi solo nell’istituto e con le Sorelle e i Superiori, non invece quando la Sorella segue il suo estro fuori dal convento, è impegnata nella cura dei malati o si rapporta con i giovani).

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=540&lang=IT