Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 18.03.2006, Prot. N. 30199/99 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Dimissionis
coram Coccopalmerio
Fundstelle Apoll 84 (2011) 456-461
W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 425-438
Download
Übersetzungen angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 425-438; it., Apoll 84 (2011) 462-468
Inhalt De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 665 §§ 1-2; 667 § 3; 686 § 1; 696
Leitsätze
1. Absentia monialium a domo religiosa tunc temporis normis peculiaribus in Instructione Venite seorum datis regebatur, adeo ut pro absentia ultra tres menses protracta in casu necessaria erat licentia Sedis Apostolicae;
2. Ad legitimitatem absentiae probandam haud sufficit demonstrare licentiam crebre quaesitam esse vel, documentis medicis adductis, infirmitatem adfuisse;
3. Absentia monialis per saltem tres annos protracta sine licentia Auctoritatis competentis, absentia a domo tam gravis censenda est, ut pro dimissione hanc ob causam non requiratur per se praeceptum domum revertendi explicite vi voti oboedientiae impositum;
4. Monialis, quippe quae epistulas monitiones canonicas conferentes recipere recuset (cf. can. 1510), legitime admonita censenda est;
5. Impossibilis reditus ad monasterium non probatur si monialis, minime in nosocomio degens, crebre adiverat territorium ubi idem monasterium iacet.
1. L’assenza di una monaca dalla casa religiosa era allora retta dalle norme peculiari date nell’istruzione Venite seorum, in modo tale che per l’assenza protratta per oltre tre mesi era nel caso necessaria la licenza della Sede Apostolica;
2. La legittimità dell’assenza non è provata dal fatto che la licenza fu chiesta più volte e neppure dal fatto che, addotti documenti medici, ci fosse una infermità;
3. L’assenza di una monaca, che si sia protratta per almeno tre anni senza licenza della Autorità competente, si deve ritenere un’assenza dalla casa così grave che per la dimissione per questa causa non si richieda per sé il precetto di rientrare in monastero imposto esplicitamente in forza del voto di obbedienza;
4. La monaca che ricusi di ricevere le lettere che contengono le ammonizione canoniche (cf. can. 1510), si deve ritenere legittimamente ammonita;
5. Non è provata l’impossibilità di rientrare in monastero se la monaca, che non è degente in ospedale, ha raggiunto frequentemente il territorio dove si trova lo stesso monastero.
Kommentare C. Begus, «Adnotationes in Decreta», Apoll 84 (2011) 479-501

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=54&lang=IT