Universidade Faculdade de Direito Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespostas da Sé ApostólicaDireito particularDireito proprio / estatutosFontes históricasJurisprudênciaAcordos internacionaisPáginas internetLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de pesquisaLinklistMapa do siteProfessoresProfessores bem conhecidos do século XX
Jurisprudência da Assinatura Apostólica em matéria de contencioso administrativo
 
 

Supremo Tribunal da Assinatura Apostólica
Decretum definitivum de 16.10.1982, Prot. N. 13399/81 CA


Autor Rev.dus X
Parte demandada Sacra Congregatio pro Clericis
Objeto Remotionis [a cappellania]
coram Palazzini
Conteúdo Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Fontes 
?
Legenda
 
Cânones do Código de 1983
São assinalados nas fontes todos os cânones referidos na parte in iure e na parte in facto da decisão.
São assinalados em negrito os cânones que constituem o objecto principal da decisão ou sobre os quais a decisão enuncia um princípio de interpretação.
São assinalados em itálico os cânones do Código 1983 que:
- não são referidos no texto da decisão, mas dos quais essa trata;
- correspondem a cânones do Código 1917 de que a decisão, anterior a 1983, trata.

Outras fontes
São assinaladas todas as fontes que são mencionadas na parte in iure e na parte in facto da decisão.
CIC can. 572
[CIC1917] 192 § 3 698 § 3;  
Vicariae potestatis Art. 3 § 2
Máximas
1. Iusta causa est quaecumque rationabilis causa, etiam ordinis mere pastoralis, cum cura animarum sit supremum bonum prosequendum ex parte Pastorum.
2. Omnes actus subscripti a Praelato Secretario retinenda sunt acta officialia Vicariatus Urbis, nisi impugnata fuerint ab ipso Cardinali Vicario, quem penes est «moderatio superior et effectiva Vicariatus» (Const. Ap. Vicariae potestatis, art. 3, § 2).
3. Pendente causa laboris apud forum civile de contractu cum laicis valetudinariii administratoribus inito, quo stipendium determinatum fuit, forum canonicum nullam de re rationem habet ob independentiam utriusque fori.
4. Ad administrativae amotionis legitimitatem (cf. can. 192, § 3) duo tantum constare debent: a) exsistentia iustae causae sive ex parte officii sive ex parte Ecclesiae sive ex parte ipsius titularis; b) tuitio naturalis aequitatis.
5. Controversia vel saltem discrepantiae cappellanum inter et valetudinarii dominos exortae iusta amotionis causa exstant: denegari nequit in quodam valetudinario proprietatis privatae arduum esse ministerium pastorale exercere, invitis ipsis dominis.
6. Quoad aequitatem naturalem tuendam, sufficit ut cappellanus recurrens, uti in casu, alio officio fungatur, quo remunerationem meretur.
1. Giusta causa è qualsiasi ragionevole causa, anche di ordine meramente pastorale, poiché la cura delle anime è il supremo bene da perseguire da parte dei Pastori.
2. Tutti gli atti sottoscritti dal Prelato Segretario si devono considerare atti ufficiali del Vicariato di Roma, a meno che non siano impugnati dallo stesso Cardinale Vicario, presso il quale è «l’alta e effettiva direzione del Vicariato» (Cost. Ap. Vicariae potestatis, art. 3, § 2).
3. Pendente presso il foro civile una causa di lavoro circa il contratto stipulato con gli amministratori laici della clinica che determina lo stipendio, il foro canonico non ha relazione alcuna in materia stante l’indipendenza dei due fori.
4. Per la legittima rimozione amministrativa (cf. can. 192, § 3) devono constare due cose: a) l’esistenza della giusta causa da parte dell’ufficio, della Chiesa o dello stesso titolare; b) la difesa dell’equità naturale.
5. Una controversia o almeno delle divergenze sorte tra il cappellano e i proprietari di una clinica costituiscono giusta causa di rimozione: non si può negare che in una clinica di proprietà privata è arduo esercitare il ministero pastorale se gli stessi proprietari sono ostili.
6. Per quanto attiene alla difesa dell’equità naturale, è sufficiente che il cappellano ricorrente eserciti, come nel caso, un altro ufficio, dal quale trae uno stipendio.

Autor das máximas (em latim) e da tradução italiana: © G. Paolo Montini