University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Sententia definitiva of 19.01.1986, Prot. N. 14912/82 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent Congregatio pro Clericis
Object Iurium
coram Palazzini
Content Non constare de violatione legis vel in procedendo vel in decernendo.
Notes Cf. L’attività della Santa Sede 1986, p. 1248.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC cann. 1276 § 1; 1279 § 1
[CIC1917] 1472; 1476 § 1; 1476 § 2; 1478; 1531 § 2;  
Lex concordataria inter Sanctam sedem et Rem Publicam Italicam, 27 maii 1929 Art. 14  
Sacra Congregatio Concilii, Litterae circulares, 20 iunii 1929, prot. n. 2076/29 Art. 51
Legal Summary
1. Beneficiarius est curator, ideoque et administrator ordinarius bonorum proprii beneficii. Si tamen parochus «negligens aliove modo in culpa fuerit», Ordinarius potest eum «sospendere […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Litterae circulares Sacrae Congregationis Concilii, diei 20 iunii 1929). A fortiori idem Ordinarius potest parocho substituere alium sacerdotem ad determinatum actum administrationis ponendum. Quae quidem est res gravis et extraordinaria, sed illegitima dici nequit.
2. Quoad licitationis modum, can. 1531, § 2 duos indicat modos (licitatio publica vel quaedam notificatio propositi alienationis), sed non exclusive; addit, enim «nisi aliud circumstantiae suadeant». Quod iudicium Ordinario loci reservatur.
3. Emortuo locatore, non pertinet ad Signaturam Apostolicam inquirere alios qui neglegentiae vel conniventiae in re dicuntur utpote suspectos: quae petitio cadit extra saepta competentiae eiusdem Supremi Tribunalis. Recurrens agere potest si et quatenus coram quo de iure.
1. Il titolare di un beneficio ne è il curatore e perciò anche amministratore ordinario dei beni del proprio beneficio. Se tuttavia il parroco «fosse negligente o in altro modo colpevole», l’Ordinario può «sospender[lo] […] dalla relativa amministrazione, affidandola ad altro ecclesiastico all’uopo designato» (art. 51 Lettera circolare della sacra Congregazione del Concilio, 20 giugno 1929). A maggior ragione lo stesso Ordinario può sostituire il parroco con un altro sacerdote per porre un determinato atto di amministrazione. Questa è certo una cosa grave e straordinaria, ma non può essere detta illegittima.
2. Quanto al modo di aggiudicare, il can. 1531, § 2indica due modi (la gara pubblica e una notificazione del proposito di vendita), ma non in modo esclusivo; aggiunge infatti «a meno che le circostanze non convincano diversamente». Questo giudizio è riservato all’Ordinario del luogo.
3. Morto il locatore, non appartiene alla Segnatura Apostolica fare ricerche su altri che in materia sono sospettati di negligenza o connivenza: questa domanda cade oltre il campo di competenza di questo stesso Supremo Tribunale. Il ricorrente può agire se e per quanto di fronte all’autorità competente.

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini