Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 27.05.1989, Prot. N. 19113/87 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Translationis
coram Palazzini
Inhalt Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1989, p. 1218.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 6 § 2; 190-191; 190 § 2; 193 § 3; 552
Leitsätze
1. In amotione vicarii paroecialis non debet applicari procedura de qua in canonibus 190-191, quia dum pro translatione aliorum officiorum ecclesiasticorum requiritur gravis causa (cf. can. 190, § 2), pro amotione vicarii paroecialis sufficit iusta causa, quia, in hoc casu, bonum animarum est considerandum in primis et ante omnia. Nam can. 552 aestimandus est ratione habita canonicae traditionis (cf. can. 6, § 2), id est canonum 476 et 477 veteris Codicis (in quo Codice pro vicariis paroecialibus non applicabantur canones de translatione).
2. Causa amotionis ab officio habetur in modo agendi auctoritati infenso, qui alicuius concordatae actionis contra Ordinarium specie fert.
3. Competens Curiae Romanae Dicasterium non est Tribunal sed auctoritas administrativa et, praeter interesse partibus, prae oculis habere debet bonum commune Ecclesiae (in casu violatio legis in procedendo assumebatur ob non servatam paritatem inter Ordinarium et recurrentem, cui non fuerunt ostensa omnia documenta a Curia metropolitana, pendente recursu hierarchico, eidem Dicasterio transmissa).
4. Improprius modus loquendi non mutat naturam processus (in casu in ephemeride Curiae metropolitanae adducebantur gravis culpa recurrentis vel superba eiusdem inoboedientia, at procedura est et manet administrativa disciplinaris, non autem poenalis).
1. Per la rimozione di un vicario parrocchiale non si deve applicare la procedura di cui ai canoni 190-191, perché mentre per il trasferimento degli altri uffici ecclesiastici si richiede la grave causa (cf. can. 190, § 2), per la rimozione del vicario parrocchiale basta la causa giusta, perché in questo caso si deve considerare anzitutto e prima di tutto il bene delle anime. Infatti il can. 552 si deve valutare tenendo conto della tradizione canonica (cf. can. 6, § 2), ossia dei canoni 476 e 477 del Codice previgente (in cui per i vicari parrocchiali non si applicavano i canoni sul trasferimento).
2. La causa di rimozione dall’ufficio si ha in un certo modo di agire ostile all’autorità, che appare come un’azione concordata contro l’Ordinario.
3. Il competente Dicastero della Curia Romana non è un Tribunale, ma un’autorità amministrativa che, oltre all’interesse delle parti, deve avere di fronte a sé il bene comune delle Chiesa (nel caso si assumeva la violazione della legge in procedendo per la mancata parità tra l’Ordinario e il ricorrente, al quale non furono mostrati tutti i documenti trasmessi dalla Curia metropolitana al medesimo Dicastero durante il ricorso gerarchico).
4. Un improprio modo di esprimersi non muta la natura del processo (nel caso nel bollettino della Curia metropolitana si adducevano la grave colpa del ricorrente e la sua superba disobbedienza, ma la procedura è e rimane amministrativa disciplinare, e non certo penale).

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=509&lang=IT