Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.11.1992, Prot. N. 21778/90 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio de Institutione Catholica
Gegenstand Iurium
coram Agustoni
Inhalt Recursum extra terminum peremptorium esse propositum ideoque ad disceptationem coram Em.mis ac Exc.mis Judicibus non esse admittendum.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1992, p. 1118.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 57; 1734
Leitsätze
1. Ad promovendum docentem quempiam ad munus professoris extraordinarii, Pontificia Universitas, iussu Statutorum, tenetur a Congregatione de Institutione Catholica exquirere “nihil obstat”, cuiusmodi concessio non est actus stricte administrativus decisorius, sed quaedam tantummodo praevia conditio ut Magnus Cancellarius, si et quatenus, ad ulteriora procedere valeat ad intentam nominationem (in casu, insuper, “non obstat”, loco “nihil obstat” de more expressum, iuxta stylum Curiae Romanae quamdam haesitationem innuit; nam idem Dicasterium rescripsit ipsius Magni Cancellarii discretioni ulteriora quoad promotionem rev.di recurrentis remissa esse).
Cf. etiam maximae decretorum Congressuum prot. n. 21778/90 CA.
1. Per promuovere un docente all’ufficio di professore straordinario una Pontificia Università, a norma degli Statuti, è tenuta a chiedere alla Congregazione per l’Educazione Cattolica il “nihil obstat”, la concessione del quale non è atto strettamente decisorio, ma solo una certa qual previa condizione perché il Gran Cancelliere, se del caso, possa procedere ulteriormente alla nomina intesa (nel caso, inoltre, “non obstat”, al posto di “nihil obstat” di solito espresso, secondo lo stile della Curia Romana fa intendere una quale esitazione; infatti il medesimo Dicastero rispose che erano rimesse alla discrezione dello stesso Gran Cancelliere le ulteriori decisioni quanto alla promozione del rev.do ricorrente).
Cf. anche le massime dei decreti dei Congressi prot. n. 21778/90 CA.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=495&lang=IT