Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 27.03.1993, Prot. N. 20311B/88 CA


Demandeur D.na X
Défendeur Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Objet Non admissionis ad professionem religiosam perpetuam et invaliditatis eiusdem professionis. Incidentis: reiectionis recursus utpote extra terminum peremptorium propositi
coram Agustoni
Contenu Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Notes Cf. L’attività della Santa Sede 1993, p. 1271.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 56; 201 § 2; 656, n. 3; 657 § 1; 689 § 1; 1510
Arrêts
1. Haud praesumitur ignorare urgentiam fatalium ille qui suum ius ad recursum admovendum compertum habet (in casu Soror monita est terminum peremptorium urgere ad recursum apud Signaturam Apostolicam praesentandum, ex quo deducere poterat fatalia urgeri etiam apud competens Curiae Romanae Dicasterium).
2. Stricto iure non gaudet mulier religiosa, spirante spatio votorum temporariorum, quo promereat admissionem ad vota perpetua pronuntianda.
1. Non si presume che ignori l’urgenza dei termini fatali chi sa che ha diritto a presentare ricorso (nel caso la sorella è stata avvertita dell’urgenza del termine perentorio per presentare ricorso alla Segnatura Apostolica, dal che poteva dedurre che termini fatali urgevano anche per il competente Dicastero della Curia Romana).
2. Una religiosa, una volta spirato il termine dei voti temporanei, non gode dello stretto diritto di conseguire l’ammissione alla pronuncia dei voti perpetui.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini