Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.05.1994, Prot. N. 24110/93 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Diözese Romana
Gegenstand Dimissionis
coram Agustoni
Inhalt Recursum ad disceptationem admittendum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1994, p. 1206.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 50; 51; 620; 622; 703
Leitsätze
1. Attento can. 703 praescripto, cum cann. 620 et 622 collato, scatet Superiorem generalem Superioribus maioribus esse accensendum, cui legitime igitur competit explere quae in eodem canone statuuntur.
2. Praescriptum can. 703 haud statuit eiectionem e domo religiosa utpote conditionem praeviam ac necessariam quominus legitimus superior sive proceduram dimissionis instituat ad normam iuris, sive causam ad Sedem Apostolicam deferat, satis est ut sodalis de facto diutius iam illegitime extra domum religiosam degat (in casu sodalis post adsecutam libertatem vigilatam iussus est apud quoddam monasterium habitare).
3. Scandalum exterius a sodali causatum et gravissimum nocumentum Instituto imminens sive simul sive seiunctim haberi possunt ut superior remedia de quibus in can. 703 adhibeat.
4. Ius remittit discretioni superioris, attentis adiunctis, quodnam remedium aptius adhibendum sit, scilicet procedura dimissionis aut delatio ad Sedem Apostolicam.
5. Si dimissionis procedura instauratur, dum superiores servare tenentur iuris sive universalis sive particularis praescripta, Sedes autem Apostolica nulla obstringitur ratione procedendi in dimissione alicuius religiosi ad normam can. 703, dummodo ipsi ius defensionis cautum sit et motiva decisionis saltem summarie exponantur (cann. 50-51).
1. Dal prescritto del can. 703, collegato ai ca cann. 620 et 622, segue che il Superiore generale deve essere contato tra i Superiori maggiori, per cui gli compete legittimamente di svolgere tutto quanto è stabilito nel medesimo canone.
2. Il prescritto del can. 703 non stabilisce l’espulsione dalla casa religiosa come condizione previa e necessaria perché il legittimo superiore istituisca a norma del diritto la procedura di dimissione o deferisca la causa alla Sede Apostolica; è sufficiente che il sodale di fatto abitasse già da alquanto lungo tempo illegittimamente fuori dalla casa religiosa (nel caso il sodale dopo aver ottenuto la libertà vigilata ha ricevuto l’ordine di abitare presso un monastero).
3. Lo scandalo esterno causato dal sodale e l’imminente gravissimo danno per l’Istituto possono darsi sia contemporaneamente sia successivamente perché il superiore usi dei rimedi di cui al can. 703.
4. Il diritto lascia alla discrezione del superiore, considerate le circostanze, quale rimedio sia più opportuno adoperare, ossia la procedura di dimissione o il deferimento alla Sede Apostolica.
5. Se si instaura la procedura di dimissione, mentre i superiori sono tenuti a osservare i prescritti del diritto universale e particolare, la Sede Apostolica invece non è legata da alcun procedimento nel dimettere un religioso a norma del can. 703, purché gli sia assicurato il diritto di difesa e siano esposti almeno sommariamente i motivi della decisione (cann. 50-51).

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=483&lang=IT