Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 20.05.1995, Prot. N. 24582/93 CA


Kläger D.nus X
Belangte Partei Congregatio pro Gentium Evangelizatione
Gegenstand Amissionis muneris docendi in schola catholica
coram Herranz
Inhalt Decretum Congressus reformandum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1995, p. 848.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 35; 48; 231 § 2; 803 § 1; 805; 1286
Leitsätze
1. Recursu hierarchico ob defectum praesuppositi reiecto, recursus contentiosus administrativus tantum respicere potest quaestionem utrum, necne, competens Curiae Romanae Dicasterium quoad dictam reiectionem legem violaverit in procedendo vel in decernendo, necnon – si et quatenus – quaestionem de damnis ex illa reiectione recursus forte ortis; quam ob rem, si Signatura Apostolica decerneret haberi hac in re violationem legis in decernendo, quaestio de merito causae remittenda esset ad praefatum Dicasterium, ut ipsum hac de re videret.
2. Recursus hierarchicus suapte natura praesupponit actum impugnatum esse actum administrativum a competenti auctoritate ecclesiastica exsecutiva editum atque Superiorem ecclesiasticum aditum esse Superiorem hierarchicum auctoritatis exsecutivae quae impugnatum actum tulit (cf. v.g. cann. 35; 48; 1400, § 2; 1732; 1737, § 1)(in casu tamen Consilium administrationis, quod amissionem muneris docendi aetatis ratione statuit non est auctoritas ecclesiastica exsecutiva, neque Episcopus considerari potest Superior hierarchicus Consilii administrationis, neque schola catholica est «quam auctoritas ecclesiastica competens aut persona iuridica publica moderatur» de qua in can. 803, § 1).
3. Non est auctoritatis Signaturae Apostolicae imponere ut pacifica solutio ineatur, cum solutio huius controversiae non pertineat ad eius competentiam iuridicam.
Cf. etiam maximae in decreto Congressus sub prot. n. 24582/93 CA.
1. Quando il ricorso gerarchico è rigettato per mancanza di presupposto, il ricorso contenzioso amministrativo può riguardare solo la questione se il competente Dicastero della Curia Romana abbia violato o no la legge nella procedura (in procedendo) o nella decisione (in decernendo), come pure – se e per quanto – la questione dei danni che eventualmente sia derivati da quel rigetto del ricorso; per la qual ragione, se la Segnatura Apostolica decidesse che on questo caso si dà violazione della legge nella decisione (in decernendo), la questione sul merito della causa sarebbe da rimettere al menzionato Dicastero, perché il medesimo giudicasse in questa materia.
2. Il ricorso gerarchico per sua natura presuppone che l’atto impugnato sia un atto amministrativo emanato dalla competente autorità ecclesiastica esecutiva e che il Superiore ecclesiastico adíto sia il Superiore gerarchico dell’autorità esecutiva che ha emanato l’atto impugnato (cf. per esempio cann. 35; 48; 1400, § 2; 1732; 1737, § 1)(nel caso tuttavia il Consiglio di amministrazione, che ha deciso la cessazione dell’ufficio di docente in ragione dell’età non è autorità ecclesiastica esecutiva, e neppure il vescovo si può considerare Superiore gerarchico del Consiglio di amministrazione, e neppure la scuola cattolica è «quella che l’autorità ecclesiastica o una persona giuridica pubblica dirige» di cui al can. 803, § 1).
3. Non appartiene all’autorità della Segnatura Apostolica imporre che si avvii una soluzione pacifica dal momento che la soluzione di questa controversia non appartiene alla sua competenza giuridica.
Cf. pure le massime nel decreto del Congresso al prot. n. 24582/93 CA.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=479&lang=IT