Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 20.05.1995, Prot. N. 24582/93 CA


Demandeur D.nus X
Défendeur Congregatio pro Gentium Evangelizatione
Objet Amissionis muneris docendi in schola catholica
coram Herranz
Contenu Decretum Congressus reformandum non esse.
Notes Cf. L’attività della Santa Sede 1995, p. 848.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 35; 48; 231 § 2; 803 § 1; 805; 1286
Arrêts
1. Recursu hierarchico ob defectum praesuppositi reiecto, recursus contentiosus administrativus tantum respicere potest quaestionem utrum, necne, competens Curiae Romanae Dicasterium quoad dictam reiectionem legem violaverit in procedendo vel in decernendo, necnon – si et quatenus – quaestionem de damnis ex illa reiectione recursus forte ortis; quam ob rem, si Signatura Apostolica decerneret haberi hac in re violationem legis in decernendo, quaestio de merito causae remittenda esset ad praefatum Dicasterium, ut ipsum hac de re videret.
2. Recursus hierarchicus suapte natura praesupponit actum impugnatum esse actum administrativum a competenti auctoritate ecclesiastica exsecutiva editum atque Superiorem ecclesiasticum aditum esse Superiorem hierarchicum auctoritatis exsecutivae quae impugnatum actum tulit (cf. v.g. cann. 35; 48; 1400, § 2; 1732; 1737, § 1)(in casu tamen Consilium administrationis, quod amissionem muneris docendi aetatis ratione statuit non est auctoritas ecclesiastica exsecutiva, neque Episcopus considerari potest Superior hierarchicus Consilii administrationis, neque schola catholica est «quam auctoritas ecclesiastica competens aut persona iuridica publica moderatur» de qua in can. 803, § 1).
3. Non est auctoritatis Signaturae Apostolicae imponere ut pacifica solutio ineatur, cum solutio huius controversiae non pertineat ad eius competentiam iuridicam.
Cf. etiam maximae in decreto Congressus sub prot. n. 24582/93 CA.
1. Quando il ricorso gerarchico è rigettato per mancanza di presupposto, il ricorso contenzioso amministrativo può riguardare solo la questione se il competente Dicastero della Curia Romana abbia violato o no la legge nella procedura (in procedendo) o nella decisione (in decernendo), come pure – se e per quanto – la questione dei danni che eventualmente sia derivati da quel rigetto del ricorso; per la qual ragione, se la Segnatura Apostolica decidesse che on questo caso si dà violazione della legge nella decisione (in decernendo), la questione sul merito della causa sarebbe da rimettere al menzionato Dicastero, perché il medesimo giudicasse in questa materia.
2. Il ricorso gerarchico per sua natura presuppone che l’atto impugnato sia un atto amministrativo emanato dalla competente autorità ecclesiastica esecutiva e che il Superiore ecclesiastico adíto sia il Superiore gerarchico dell’autorità esecutiva che ha emanato l’atto impugnato (cf. per esempio cann. 35; 48; 1400, § 2; 1732; 1737, § 1)(nel caso tuttavia il Consiglio di amministrazione, che ha deciso la cessazione dell’ufficio di docente in ragione dell’età non è autorità ecclesiastica esecutiva, e neppure il vescovo si può considerare Superiore gerarchico del Consiglio di amministrazione, e neppure la scuola cattolica è «quella che l’autorità ecclesiastica o una persona giuridica pubblica dirige» di cui al can. 803, § 1).
3. Non appartiene all’autorità della Segnatura Apostolica imporre che si avvii una soluzione pacifica dal momento che la soluzione di questa controversia non appartiene alla sua competenza giuridica.
Cf. pure le massime nel decreto del Congresso al prot. n. 24582/93 CA.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini