Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 18.03.1995, Prot. N. 24216/93 CA


Kläger Rev.da X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Exclaustrationis
coram Agustoni
Inhalt Decretum Congressus reformandum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1995, pp. 847-848.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 50; 51; 686 § 3; 703
Leitsätze
1. Non habetur cogens argumentum ad reformandum impugnatum decretum Congressus, quo recursus non admittebatur ad disceptationem coram Collegio, cum Patronus recurrentis sero, id est tempore opportuno elapso, quaedam dubia de violatione legis in procedendo proposuerit.
2. Proposita illegitimitate exclaustrationis ex eiectione illegitima conexa, Signaturae Apostolicae tantummodo est videre de uno recursu proposito, id est adversus exclaustrationem.
3. Auditio recurrentis exclaustratae nequit negari eo quod competens Curiae Romanae Dicasterium in suo decreto directe non respondit argumentis a recurrente propositis, sed e contra summarie rationes exposuit ob quas exclaustrationem imponebat (cf. can. 51); nam si auctoritas argumentis propositis non assentatur, id sine dubio nondum significat non habuisse auditionem seriamque illorum argumentorum perpensionem.
4. Verum contradictorium non requiritur in modo procedendi administrativo iuxta quem competens Curiae Romanae Dicasterium huiusmodi in casibus rem pertractare debeat; defectus iudicialis contradictorii in casu proinde minime probat testimonia a Suprema Moderatrice allata valorem probativum non habere.
Cf. etiam maximae in decreto Congressus sub prot. n. 24216/93 CA.
1. Non si dà motivo per riformare l’impugnato decreto del Congresso, che non ha ammesso il ricorso alla discussione di fronte al collegio, se il patrono del ricorrente tardi, cioè trascorso il tempo opportuno, abbia proposto alcuni dubbi sulla violazione della legge nella procedura (in procedendo).
2. Se è proposta la illegittimità della esclaustrazione in ragione della connessione con l’illegittima espulsione, la Segnatura Apostolica deve vedere solo dell’unico ricorso proposto, ossia avverso l’esclaustrazione.
3. Che vi sia stato l’ascolto della ricorrente esclaustrata non si può negare per il fatto che il competente Dicastero della Curia Romana nel suo decreto direttamente non ha risposto agli argomenti proposti dalla ricorrente, ma piuttosto espose sommariamente le ragioni per le quali si imponeva l’esclaustrazione (cf. can. 51); infatti se l’autorità non accede agli argomenti proposti, questo senza dubbio non ancora significa che non abbia avuto ascolto e seria valutazione di quegli argomenti.
4. Non si richiede un vero contraddittorio nella procedura amministrativa con la quale il competente Dicastero della Curia Romana debba trattare la materia in casi simili; la mancanza di contraddittorio giudiziale nel caso perciò non prova assolutamente che le testimonianza addotte dalla Suprema Moderatrice non abbiano valorem probatorio.
Cf. anche le massime nel decreto del Congresso al prot. n. 24216/93 CA.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=477&lang=IT