University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum definitivum of 21.06.1997, Prot. N. 25250/94 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent Congregatio pro Clericis
Object Iurium
coram Davino
Content Reformandum non esse decretum in Congressu die 3 februarii 1997 latum, iuxta quod recursus exhibitus adversus decretum in Congressu die 15 maii 1995 latum considerari nequit.
Notes Cf. L’attività della Santa Sede 1997, pp. 938-939 (erratum: prot. n. 27338/96 CA); L’attività della Santa Sede 1998, pp. 884-885 (errata: dies [21.06.1998]; prot. n. 27338/96 CA)
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
Normae Speciales art. 99 § 4; art. 111
Legal Summary
1. Patronus coram Signatura Apostolica ex ipso iuris praescripto etiam munere procuratoris fungitur (cf. artt. 99, § 4 et 111 Normarum Specialium). Terminus igitur dierum utilium ad recurrendum a notificatione legitimo procuratori facta decurrit.
2. Recurrens notitiam decisionis habuit, et quidem non a quocumque sed a suo Episcopo qui, auctoritate qua pollet, fidem facit de iis quae asserit. Sibi igitur et non aliis recurrens imputet exspirationem fatalium.
3. Non valet canonicam invocare aequitatem, quae quidem quandoque invocari potest ad temperandum rigorem verborum legis, et semper si casus ferat, numquam vero ad pessum faciendam iuris et legis stabilitatem. Termini autem statuuntur ad certitudinem iuris adipiscendam ne lites in infinitum protrahantur, quod summe interest et partibus litigantibus et societati.
Cf. etiam maximae decreti Congressus sub prot. n. 25250/94 CA.
1. Presso la Segnatura Apostolica il patrono funge anche da procuratore in forza dello stesso prescritto del diritto (cf. artt. 99, § 4 e 111 Norme Speciali). Pertanto il termine dei giorni utili per ricorrere decorre dall’avvenuta notificazione al legittimo procuratore.
2. Il ricorrente ha avuto conoscenza della decisione e pure non da uno qualsiasi ma dal suo vescovo che, per l’autorità di cui gode, fa fede di quanto asserisce. Pertanto il ricorrente imputi a se stesso e non ad altri che siano spirati i termini.
3. Non si può invocare l’equità canonica, che certamente a volte può essere invocata per temperare il rigore della lettera della legge, e sempre se il caso lo consente, ma mai per distruggere la stabilità del diritto e della legge. I termini poi sono stabiliti per ottenere la certezza del diritto affinché le liti non si protraggano all’infinito, ciò che interessa in forma massima sia alle parti in causa sia alla società.
Cf. anche le massime del decreto del Congresso prot. n. 25250/94 CA.

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini