Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 18.01.1997, Prot. N. 26581/96 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Amotionis a paroecia
coram Agustoni
Inhalt Decretum Congressus reformandum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 1997, p. 938.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 1740; 1742 § 1; 1745
Leitsätze
1. Tritis ac diligenter iam disceptatis argumentis refricatis, apparet indoles fere temeraria recursus usurpati contra decisionem Congressus.
2. Cum de obiectiva gravitate quorumdam factorum a recurrente patratorum certo Ordinario loci constiterit, quam certitudinem ipse sibi acquisivit mediis quae per legem praesto sunt, attento can. 1740, incondite adducitur violatio legis in decernendo.
3. Recollectis litteris competentis Curiae Romanae Dicasterii quibus recurrenti facultas data est proponendi in scriptis suam defensionem, haud exclusis vadimoniis testium, haud apparet violatio legis in procedendo.
4. Cum nonnullae querimoniae ac nugae circa constitutionem consultorum, de quibus in can. 1742, § 1, eorumque modum agendi in casu, iam crebre in Congressu digestae sint, adducta quoque Signaturae Apostolicae iurisprudentia in re necnon examinato documento a Curia dioecesana exhibito, nullum neque probatum indicium exstat de violatione legis in procedendo.
Cf. etiam maximae decreti Congressus sub prot. n. 26581/96 CA.
1. Ripetuti gli argomenti sviscerati e diligentemente già discussi, appare l’indole pressoché temeraria del ricorso di cui si è fatto uso contro la decisione del Congresso.
2. Quando dell’oggettiva gravità di alcuni fatti compiuti dal ricorrente all’Ordinario del luogo sia constato con certezza acquisita con i mezzi che dalla legge sono messi a disposizione, visto il can. 1740, impropriamente si adduce la violazione di legge nella decisione (in decernendo).
3. Riconsiderata la lettera del competente Dicastero della Curia Romana con la quale al ricorrente è stata data la facoltà di proporre per iscritto la sua difesa, senza escludere le testimonianze di testimoni, non appare una violazione di legge nella procedura (in procedendo).
4. Qualora varie lamentele e piccolezze relative alla costituzione dei consultori di cui al can. 1742, § 1, e al loro modo di agire nel caso, siano già state più volte trattate in Congresso, con l’apporto anche della giurisprudenza della Segnatura Apostolica al riguardo e dell’esame di un documento esibito dalla Curia diocesana, non rimane alcun indizio né prova di violazione della legge nella procedura (in procedendo).
Cf. anche le massime del decreto del Congresso prot. n. 26581/96 CA.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=462&lang=IT