Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Decretum definitivum du 14.11.2007, Prot. N. 38415/06 CA


Demandeur D.nus X
Défendeur Congregatio pro Clericis
Objet Iurium
coram Mussinghoff
Publication IE 21 (2009) 66-72; W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 645-661
Download
Traductions angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 645-661
Contenu De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 34 § 2; 50; 94 § 3; 135 § 2; 215; 299 §§ 1 e 3; 301 § 1; 381 § 1; 391 §§ 1-2; 394 § 1; 511-514; 511; 512 § 1; 536
PB art. 123 § 1;  
AA n. 26;  
CD n. 27;  
Instructio, Ecclesiae de mysterio, 15 augusti 1997 art. 5;  
Gemeinsame Synode der Bistümer der Bundesrepublik Deutschland in Würzburg, Beschluß: Verantwortung des ganzen Gottesvolkes für die Sendung der Kirche, 11 mai 1975, Anordnung art. 14.2
Arrêts
1. Statuta non sunt actus admimstrativi singulares, tam cum potestate legislativa quam sine ea lati (in casu Episcopus normas pro consiliis pastoralibus paroecialibus et pro vicariatibus foraneis vi potestatis legislativae tulit [cf. can. 94, § 3]).
2. Consociationes, quae praescripto can. 301, § 1, privata conventione inita, constitui et gubernari possunt, confundi nequeunt cum consiliis, quibus christifideles voto consultivo partem habent in ipso regimine dioecesis eiusve partium (cf. cann. 511-514; 536), neque horum consiliorum propriam competentiam usurpare possunt.
3. Inter leges particulares et constitutiones, per Instructionem forma specifica approbatam Ecclesiae de mysterio abrogatas (cf. clausula finalis), recensentur leges particulares, quibus ordinationes Synodi Herbipolensis exsecutioni mandatae sunt itemque statuta, quae auctoritatem minuunt consiliorum pastoralium tam dioecesanorum quam paroecialium.
4. Can. 50 auditionem tantum praescribit «quantum fieri potest» et tantum relate ad eos «quorum iura laedi possint».
1. Gli statuti non sono atti amministrativi singolari, sia quelli dati in forza della potestà legislativa sia quelli dati senza (nel caso il Vescovo ha dato norme per i consigli pastorali parrocchiali e per i consigli dei vicariati foranei in forza della potestà legislativa [cf. can. 94, § 3]).
2. Le associazioni che, in forza di accordo privato (cf. can. 301, § 1), possono essere costituite e governate, non possono essere confuse con i consigli con i quali i fedeli con voto consultivo partecipano allo stesso governo della diocesi o di sue parti (cf. cann. 511-514; 536), né possono usurpare la competenza propria di quei consigli.
3. Tra le leggi particolari e le costituzioni, che sono state abrogate in forza della Istruzione approvata in forma specifica Ecclesiae de mysterio (cf. la clausola finale), vi sono le leggi particolari, con le quali le ordinanze del Sinodo di Würzburg sono state mandate ad esecuzione, e pure gli statuti, in quanto ledono l’autorità dei consigli pastorali sia diocesani sia parrocchiali.
4. Il can. 50 prescrive l’ascolto solo «per quanto possibile» e solo relativamente a coloro «i cui diritti possano essere lesi».
Commentaires J. Miñambres, «La configurazione giuridica dei consigli pastorali nelle diocesi tedesche», IE 21 (2009) 72-83

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini