Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Congressus vom 22.09.2017, Prot. N. 52261/16 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Prohibitionis cuiuslibet celebrationis in paroecia a qua
Inhalt Decretum Secretarii confirmandum esse.
Anmerkungen Cf. Attività della Segnatura Apostolica 2017, in vatican.va/content/dam/romancuria/ segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2017.pdf
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 48; 57 § 1; 57 § 2; 1737 § 1
Leitsätze
1. Proposito recursu adversus reiectionem in limine a Secretario statutam, obiectum directum recursus ad Congressum est ipsum decretum Secretarii, indirectum autem ipsa competentis Curiae Romanae Dicasterii decisio.
2. Cum quis explicationes tantum ab Episcopo petat, non autem decretum seu actum administrativum quo detur decisio aut fiet provisio (cf. can. 48), deficit praesuppositum, de quo in can. 57, § 1, ad Episcopi silentium aequiparandum responso negativo, ad propositionem ulterioris recursus quod attinet (cf. can. 57, § 2), nec inde provocatio ad competens Curiae Romanae Dicasterium recursus hierarchicus, de quo in can. 1737, § 1, considerari potest (in casu Rev.dus ille tantum motiva quaesivit ob quae ipse prohiberetur ab ulla celebratione in ecclesia paroeciae persolvenda, a qua translatus fuerat).
1. Se si propone ricorso contro il rigetto in limine stabilito dal Segretario, l’oggetto diretto del ricorso al Congresso è lo stesso decreto del Segretario, indiretto poi la stessa decisione del competente Dicastero della Curia Romana.
2. Se qualcuno ha chiesto al Vescovo solo spiegazioni, ma non un decreto o un atto amministrativo con il quale si dia una decisione o si faccia una provvisione (cf. can. 48), manca il presupposto di cui al can. 57, § 1, per equiparare il silenzio del Vescovo ad una risposta negativa, in vista della proposizione dell’ulteriore ricorso (cf. can. 57, § 2), e quindi neppure la provocazione al competente Dicastero della Curia Romana può essere considerata ricorso gerarchico di cui al can. 1737, § 1 (nel caso quel Rev.do chiese solo i motivi per i quali gli era proibito di celebrare ogni celebrazione nella chiesa della parrocchia dalla quale era stato trasferito).
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=453&lang=IT