Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Congressus vom 13.11.2015, Prot. N. 49606/14 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Suppressionis consociationis Missionariorum X
Inhalt Recursus reiectionem in limine confirmandam esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2015, p. 789.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC can. 320 §§ 2-3
Leitsätze
1. Suppressio consociationis christifidelium publicae est actus administrativus, quem competens Auctoritas ecclesiastica ad normam can. 320, §§ 2-3 ponit; huiusmodi actus minime considerari potest decretum extra iudicium quo poena irrogatur aut declaratur.
2. Competens Curiae Romanae Dicasterium, utpote Superior hierarchicus Episcopi, ei opportuna ad rem consilia dare potest, quin eo ipso sustineatur accusatio de imperiosa eiusdem Dicasterii voluntate ac de Episcopi defectu libertatis.
3. Distinctio inter suppressam consociationem publicam et illam privatam ab Auctoritate ecclesiastica sedulo servata est (in casu ex actis evincitur nexus inter praefatas consociationes in quo quidem exstat comprobata perseveratio in erroribus doctrinalibus, moralibus et disciplinaribus).
4. Vetitum constituendi novas consociationes membris consociationis suppressae impositum violationem legis haud constituit, cum sese referat tantummodo ad consociationes quae eundem finem consociationis suppressae habent.
Cf. etiam maximae decreti Secretarii sub prot. n. 49606/14 CA.
1. La soppressione di una associazione pubblica di fedeli è atto amministrativo che la competente Autorità ecclesiastica pone a norma del can. 320, §§ 2-3; un tale atto non può assolutamente essere considerato un decreto extragiudiziale di irrogazione o dichiarazione di una pena.
2. Il competente Dicastero della Curia Romana, in qualità di Superiore gerarchico del vescovo, può dargli opportuni suggerimenti al riguardo, senza che per questo si sostenga l’accusa di volontà prevaricatrice dello stesso Dicastero e di mancanza di libertà da parte del vescovo.
3. La distinzione tra la associazione pubblica soppressa e quella privata è stata diligentemente osservata dall’Autorità ecclesiastica (nel caso si desume dagli atti il nesso tra le menzionate associazione, nel quale appunto sta la provata perseveranza negli errori dottrinali, morali e disciplinari).
4. Il divieto imposto ai membri dell’associazione soppressa di costituire nuove associazioni non costituisce violazione di legge dal momento che si riferisca solo alle associazioni che hanno lo stesso fine dell’associazione soppressa.
Cf. anche le massime del decreto del Segretario nel prot. n. 49606/14 CA.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=419&lang=IT