Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 28.10.2022, Prot. N. 53090/17 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Exercitii ministerii sacerdotalis
coram Daneels
Inhalt Decretum Congressus reformandum non esse.
Anmerkungen Cf. Attività della Segnatura Apostolica 2022 in https://www.vatican.va/content/dam/romancuria/segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2022.pdf
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 1044; 1395 § 2
Leitsätze
1. Nullo valido argumento in recursu ad Collegium adducto, impugnata in Congressu lata decisio reformanda non est.
2. In examine de denegata sacri ministerii exercitii redintegratione applicandum est criterium a Signaturae Apostolicae iurisprudentia circa restrictionem ministerii sacerdotalis elaboratum de iusta proportione inter causam et praeceptum servanda.
3. Non sustinetur contentio in casu prohibitum esse quodvis ministerium coram populo exercendum, si recurrens gaudeat «ability to celebrate the sacraments restricted to family occasions and celebrations with the M. [sodales scilicet] in which he was invited to concelebrate the liturgy»: nam etiam familia et sodales populi Dei constituunt portionem.
4. Cautelae [id est restrictiones] quotannis recognoscendae suapte natura non sunt in perpetuum impositae (in casu haud probatur non amplius requiri prudentiam quoad exercitium ministerii sacri ex parte recurrentis).
Cf. etiam maximae decreti Congressus sub prot. n. 53090/17 CA.
1. Se non si adduce alcun valido argomento nel ricorso al Collegio, la decisione impugnata emessa in Congresso non si deve riformare.
2. Nell’esame sulla negata reintegrazione nell’esercizio del ministero sacro si deve applicare il criterio elaborato in merito alla restrizione del ministero sacerdotale dalla giurisprudenza della Segnatura Apostolica della giusta proporzione da osservare tra causa e precetto.
3. Non si sostiene l’obiezione che nel caso sia proibito l’esercizio di qualsiasi ministero in presenza di popolo, se il ricorrente goda dell’«abilità a celebrare i sacramenti limitatamente alle occasioni familiari e alle celebrazioni con i [confratelli] alle quali è invitato a concelebrare la liturgia»: anche la famiglia, infatti, e i confratelli costituiscono una porzione del popolo di Dio.
4. Le cautele [cioè le restrizioni] da rivedere ogni anno per la loro propria natura non sono imposte in perpetuo (nel caso non si prova che non è più richiesta prudenza quanto all’esercizio del ministero sacro da parte del ricorrente).
Cf. anche le massime del decreto del Congresso nel prot. n. 53090/17 CA.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=411&lang=IT