University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Sententia definitiva of 10.06.2022, Prot. N. 54054/18 CA


Petitioner D.nus X
Respondent Congregatio pro Clericis
Object Suppressionis paroeciae X
coram Versaldi
Content Constare de violatione legis in procedendo.
Notes Cf. Attività della Segnatura Apostolica 2022 in https://www.vatican.va/content/dam/romancuria/segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2022.pdf
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC cann. 50; 201 § 2; 1734; 1737 § 2
Legal Summary
1. Suspensio exsecutionis, quam ad instantiam remonstrantis Episcopus decreverit ad praescriptum can. 50 observandum, mere formalis scilicet inutilis consideranda haud est, adeo ut tantum suspensione exspirata habendum est decretum quo Episcopus remonstrationi respondet, ad recursum hierarchicum proponendum quod attinet (in casu compentens Curiae Romanae Dicasterium nullius fecit suspensionis tempus atque terminum ad recursum hierarchicum legitime proponendum a die decretae suspensionis supputavit).
2. Secundum communem Signaturae Apostolicae iurisprudentiam, recurrenti ex parte Auctoritatis ecclesiasticae in errorem inducto tempus non currit (cf. can. 201, § 2): error enim ab Auctoritate ecclesiastica in recurrentem inductus ignorantiae, de qua in praefato canone, aequatur (in casu Episcopus, decretum suppressionis confirmans, praescriptum can. 1737, § 2 indicavit quoad terminum recursus et Auctoritatem ad quam).
1. La sospensione dell’esecuzione che il vescovo, su istanza di chi ha presentato la rimostranza, abbia deciso al fine di osservare il prescritto del can. 50, non può essere considerata meramente formale ossia inutile; in tal guisa solo una volta che sia spirata la sospensione si deve considerare, ai fini della proposizione del ricorso gerarchico, il decreto con il quale il vescovo risponda alla rimostranza (nel caso il competente Dicastero della Curia Romana non ha tenuto conto del periodo della sospensione e ha computato il termine per proporre legittimo ricorso gerarchico dal giorno nel quale era stata decisa la sospensione).
2. Secondo la comune giurisprudenza della Segnatura Apostolica, il tempo non corre (cf. can. 201, § 2) per il ricorrente indotto in errore dalla Autorità ecclesiastica: l’errore, infatti, indotto nel ricorrente dall’Autorità ecclesiastica si equipara all’ignoranza di cui nel menzionato canone (nel caso il vescovo, confermando il decreto di soppressione, ha indicato il prescritto del can. 1737, § 2 quanto al termine per ricorrere e all’Autorità destinataria).
 French

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini