Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Secretarii vom 25.04.2009, Prot. N. 42296/09 CA


Kläger D.na X et alii
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Suppressionis paroeciae
Download
Übersetzungen it., G. Parise, La giurisprudenza, 397-400
Inhalt Recursus in limine reicitur.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 50; 51; 515 § 2
PB art. 123 § 1
Leitsätze
1. Ad paroeciam supprimendam sufficit iusta causa; qua in re, iuxta communem iurisprudentiam, Episcopus dioecesanus iuxta suam prudentem discretionem procedere potest, exclusa vero arbitrarietate.
2. In causa ad suppressionem paroeciae perpendenda, non solum condicio eiusdem paroeciae consideranda est, verum etiam totius dioecesis, ut totius dioecesis saluti animarum, meliore quo fieri potest modo, provideatur.
3. Nullum ius christifidelibus agnoscitur ad determinatam paroeciam, cum illis sufficiat paroecia quaedam, quae eorundem curam pastoralem expleat.
4. Ad suppressionem paroeciae personalis quod attinet, iuxta communem iurisprudentiam, migratorum ius servandi patrimonium spiritale vinculatum non est cum quadam determinata paroecia personali, quae est una tantum ex pluribus comprobatis rationibus et viis in pastorali cura agenda pro coetibus specialibus fidelium.
5. Ad suppressionem paroeciae personalis quod attinet, non habetur solum ius migratorum servandi patrimonium spiritale, verum etiam obligatio sese cum tempore in nova patria integrandi.
1. È sufficiente una causa giusta per sopprimere una parrocchia; perciò, secondo la comune giurisprudenza, il Vescovo diocesano può procedere secondo la sua prudente discrezione, purché sia escluso l’arbitrio.
2. Nella valutazione della causa per la soppressione di una parrocchia si deve considerare non solo la situazione della medesima parrocchia, ma anche dell’intera diocesi, per provvedere nel modo migliore possibile alla salvezza delle anime dell’intera diocesi.
3. Non è riconosciuto ai fedeli il diritto ad una determinata parrocchia, dal momento che è loro sufficiente che una parrocchia provveda alla loro cura pastorale.
4. Per la soppressione di una parrocchia personale, secondo la comune giurisprudenza, il diritto degli emigrati di conservare il loro patrimonio spirituale non è vincolato ad una certa determinata parrocchia personale, che è solo una delle sperimentate forme e vie nella cura pastorale per speciali gruppi di fedeli.
5. Quanto alla soppressione di parrocchie personali, non c’è solo il diritto degli emigrati di conservare il loro patrimonio spirituale, ma anche l’obbligo di integrarsi col tempo nella loro nuova patria.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=40&lang=IT