Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Sententia definitiva vom 24.02.2017, Prot. N. 49165/14 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Pontificium Consilium pro Laicis
Gegenstand Dimissionis a consociatione
coram Stankiewicz
Inhalt Non constare de legis violatione in procedendo vel in decernendo.
Anmerkungen Cf. Attività della Segnatura Apostolica 2017, in vatican.va/content/dam/romancuria/ segnatura-apostolica/statistiche/segnatura-apostolica-statistica_2017.pdf
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 128; 308; 699 § 1; 1738
LP Art. 101
Leitsätze
1. Extra limites iuris defensionis haud dubie exstat investigatio ex officio peragenda de Commissario Pontificio et coetu Consociationi moderante tamquam praerequisitum decisionis ferendae de recurrentis dimissione. Nam eiusmodi investigatio iure requisita non erat ad legitimitatem dimissionis; ceterum nominatio Commissarii Pontificii intra terminum lege statutum a nemine impugnata est.
2. De iure defensionis denegato sermo fieri nequit: nam de necessitate voti collegialis secreti cavet can. 699, § 1, quoad religiosorum dimissionem, non autem consociatorum; praescriptum can. 1738 de iure recurrentis utendi patrocinio servatur si, dimisso ex praecepto priore Advocato-Procuratore, statim alius Patronus eligitur; ius communicandi cum Commissario Pontificio ad mentem Statutorum non excludit quod per epistulas eveniat.
3. Dimissio a consociatione (publica) ob legis violationem in decernendo illegitime haberi nequit si constet de recurrentis inoboedientia praeceptis disiungendi se a quodam interventu prioris Patroni, adhaerendi conclusionibus, decisionibus atque provisionibus competentis Curiae Romanae Dicasterii, abstinendi ab actionibus adversus eiusdem Dicasterii indicationes.
4. Reiecto recursu, de damnorum refectione, vagis ceterum verbis expetita, videndum non est propter defectum praesuppositi, seu actus illegitimi (cf. can. 128 et art. 101 Legis propriae Signaturae Apostolicae).
1. È senza dubbio fuori dai limiti del diritto di difesa la indagine da condurre ex officio sul Commissario Pontificio e il gruppo dirigente di una associazione, come prerequisito alla decisione da prendere sulla dimissione del ricorrente. Infatti una simile indagine non è richiesta dal diritto per la legittimità della dimissione; del resto la nomina del Commissario Pontificio non è stata impugnata da alcuno entro il termine stabilito dalla legge.
2. Non si può parlare di diritto della difesa negato: infatti il can. 699, § 1 tratta della necessità del voto collegiale segreto per la dimissione dei religiosi, non degli associati; il prescritto del can. 1738 sul diritto del ricorrente al patrocinio è osservato se, lasciato per obbedienza il precedete Avvocato-Procuratore, subito è scelto un altro Patrono; il diritto di comunicare secondo gli statuti con il Commissario Pontificio non esclude che avvenga attraverso lettere.
3. Non si può considerare illegittima la dimissione da una associazione (pubblica) per violazione della legge in decernendo se consti della disobbedienza del ricorrente ai precetti di dissociarsi dall’intervento di un precedente Patrono, di aderire alle conclusioni, decisioni e provvedimenti del competente Dicastero della Curia Romana, di non porre in atto azioni contro le indicazioni del medesimo Dicastero.
4. Rigettato il ricorso, non si deve giudicare sulla riparazione dei danni, tra l’altro richiesta con espressioni vaghe, per mancanza del presupposto, ossia dell’atto illegittimo (cf. can. 128 e art. 101 della Legge propria della Segnatura Apostolica).
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=374&lang=IT