Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Secretarii vom 07.10.2000, Prot. N. 29064/98 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Doctrina Fidei
Gegenstand Suspensionis, praecepti poenalis et interdicti
Fundstelle J.-E. Coulomb, De l’abbé de Nantes et de la Contre-Réforme Catholique: aspects canoniques d’une contestation doctrinale, mémoire de licence canonique en droit canonique, ICP, Faculté de droit canonique, 2019, annexe XIII.
Download
Inhalt Recursum carere praesuppositis ideoque in limine reiciendum esse, salva quidem - si et quatenus - recurrentis facultate iure suo utendi coram quo de iure.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 1737; 1739
PB art. 51; art. 52
Leitsätze
1. Recursus apud Signaturam Apostolicam praesupposito caret, cum recurrens adversus sanctiones poenales sibi ab Ordinario impositas ad Congregationem pro Doctrina Fidei recurrat, quae, recursu reiecto, contendit in casu se egisse tantum ad normam art. 51 Const. Apost. Pastor bonus, dum ceterum recursus ad normam canonum 1737 et 1739 non sit ad rem quoad praescriptum art. 52 eiusdem Constitutionis Apostolicae.1. Il ricorso alla Segnatura Apostolica manca del presupposto se il ricorrente contro le sanzioni penali impostegli dall’Ordinario provochi alla Congregazione per la Dottrina della Fede che, rigettato il ricorso, stabilisca che nel caso ha agito solo a norma dell’art. 51 della Cost. Apost. Pastor bonus, mentre d’altro canto un ricorso a norma dei canoni 1737 e 1739 quanto al prescritto del can. 52 della medesima Costituzione Apostolica non sia pertinente.
Kommentare J.-E. Coulomb, Le cas de l’abbé de Nantes. Une analyse de droit pénal canonique, L’année canonique 61 (2020-2021) 105-132, praesertim 128-132; G.P. Montini, La trasmissione degli atti da parte del Dicastero nel processo amministrativo presso il Supremo Tribunale della Segnatura Apostolica. Una questione sempre aperta nel contenzioso amministrativo canonico, Ius Ecclesiae 12 (2001) 428 nota 14.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=338&lang=IT