Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 03.07.2004, Prot. N. 32255/01 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Dimissionis
coram Erdȍ
Inhalt Decretum Congressus reformandum non esse.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2004, p. 784.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 616; 696-700; 697, n. 3; 702 § 1
Evangelica testificatio n. 28
Leitsätze
1. Denegatum ius defensionis non habetur cum competens Curiae Romanae Dicasterium recurrenti respondeat acta omnia de quibus in can. 697, n. 3 ei bene nota esse, cum agatur de scripturis ad eum vel ab eo datis.
2. Nihil ad dimissionem ob recusatam translationem referunt quae respiciunt rationem fundatam, vel minus, supprimendi domum religiosam, praesumptos defectus aliarum personarum, assertam futuram destinationem illius domus religiosae ad usum dioecesis.
3. Rationes, quibus ad sic dictam obiectionem conscientiae appellatur, reapse carere quavis consistentia cum Superiores mandatum sese transferendi ad aliam domum imposuerunt secundum Constitutiones; de mandato agitur ordinario, in quo «aestimatio boni maioris secundum modum rem considerandi potest variari» (Evangelica testificatio, n. 28); modus praeterea quo se gessit recurrens, dum restitit mandato Superiorum, longe alienus est modo proprio eius qui non potest oboedire ob rationes conscientiae; si recurrentis interpretatio in re admitteretur, actum esset de oboedientia religiosa.
4. Oeconomicae repetitiones contra explicitum can. 702, § 1 praescriptum causae dimissionis obiectum haud respiciunt, sed potius recurrentis impudentem modum agendi confirmant.
1. Non si dà negazione del diritto di difesa se il competente Dicastero della Curia Romana risponda al ricorrente che tutti gli atti di cui al can. 697, n. 3 gli erano ben noti, dal momento che si tratta di scritture a lui dirette o da lui scritte.
2. Non rilevano per la dimissione a causa del rifiuto di trasferirsi le cose che riguardano la ragione, più o meno fondata, di sopprimere la casa religiosa, presunte mancanze di altre persone, come pure l’asserita futura destinazione di quella casa religiosa ad uso della diocesi.
3. Mancano di ogni consistenza le ragioni alle quali si appella per la cosiddetta obiezione di coscienza, dal momento che i Superiori hanno imposto l’ordine di trasferirsi ad un’altra casa secondo le Costituzioni; si tratta di un mandato ordinario, per il quale «la valutazione del maggior bene può variare a seconda del modo di considerare la cosa» (Evangelica testificatio, n. 28); d’altronde il modo con il quale il ricorrente si è comportato nell’opporsi al comando dei Superiori è molto lontano dal modo proprio di chi non può obbedire per ragioni di coscienza; se si ammettesse l’interpretazione in materia del ricorrente, l’obbedienza religiosa sarebbe annullata.
4. Le pretese economiche contro l’esplicito prescritto del can. 702, § 1 non riguardano l’oggetto della causa di dimissione, ma confermano piuttosto il modo di agire sfacciato del ricorrente.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=312&lang=IT