Universidade Faculdade de Direito Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespostas da Sé ApostólicaDireito particularDireito proprio / estatutosFontes históricasJurisprudênciaAcordos internacionaisPáginas internetLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de pesquisaLinklistMapa do siteProfessoresProfessores bem conhecidos do século XX
Jurisprudência da Assinatura Apostólica em matéria de contencioso administrativo
 
 

Supremo Tribunal da Assinatura Apostólica
Sententia definitiva de 21.05.2011, Prot. N. 42677/09 CA


Autor Rev.dus X
Parte demandada Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Objeto Poenalis
coram Echevarría
Publicação Boletín oficial del Obispado de Cuenca 2011, 209-213
W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 663-674
Download
Traduções angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 663-674
hisp., REDC 69 (2012) 835-840
Conteúdo Constat de violatione legis in procedendo et in decernendo.
Notas Cf. decretum impugnatum, diei 5. dec. 2008, in Boletín oficial del Obispado de Cuenca 2008, 306-308.
Cf. etiam prot. n. 41221/08 CA
Fontes 
?
Legenda
 
Cânones do Código de 1983
São assinalados nas fontes todos os cânones referidos na parte in iure e na parte in facto da decisão.
São assinalados em negrito os cânones que constituem o objecto principal da decisão ou sobre os quais a decisão enuncia um princípio de interpretação.
São assinalados em itálico os cânones do Código 1983 que:
- não são referidos no texto da decisão, mas dos quais essa trata;
- correspondem a cânones do Código 1917 de que a decisão, anterior a 1983, trata.

Outras fontes
São assinaladas todas as fontes que são mencionadas na parte in iure e na parte in facto da decisão.
CIC cann. 57 § 1; 57 § 3; 595; 688 § 2; 691 § 1; 700; 1341; 1342 § 3; 1353; 1408; 1412; 1526 § 2, n. 2; 1717; 1718; 1720; 1720, n. 3; 1728 § 1
RGCR art. 136 § 2
Máximas
1. Iuxta communem doctrinam in processibus poenalibus administrativis Ordinarius competens, de quo in cann. 1341, 1717, 1718 et 1720, determinatur per remissionem ad canones generales de competentia praescribentes (cf. etiam cann. 1342, § 3; 1720, n. 3 et 1728, § l).
2. Invocari nequit titulus competentiae in re poenali in sodalem ex sede principali consociationis, quasi ex hoc titulo Episcopus loci Ordinarius de quo in cann. 1341, 1717, 1718 et 1720 evadat atque per processum poenalem administrativum adversus sodalem procedere valeat. Nullo iuris praescripto huiusmodi titulus competentiae in re poenali fulcitur; nec ceterum munus Ordinarii principalis sedis consociationis in iurisdictionem personalem, poenalem quoque complectentem, in omnes et singulos consociationis sodales, ubicumque degant, vertitur.
1. Secondo la comune dottrina nei processi penali amministrativi l’Ordinario competente di cui ai cann. 1341, 1717, 1718 et 1720, si determina attraverso la remissione ai canoni generali che trattano della competenza (cf. pure cann. 1342, § 3; 1720, n. 3 et 1728, § l).
2. Per la sede principale di una associazione non può essere invocato il titolo di competenza in materia penale verso un membro, come se per questo titolo il Vescovo del luogo sia l’Ordinario di cui nei cann. 1341, 1717, 1718 et 1720 e possa procedere con processo penale amministrativo contro il membro. Questo titolo di competenza in materia penale non è suffragato da alcun prescritto del diritto; né d’altronde l’ufficio dell’Ordinario della sede principale dell’associazione si converte in una giurisdizione personale, anche penale, su tutti e singoli i membri dell’associazione ovunque si trovino.
 francês
Comentários F.R. Aznar Gil, «Comentario», REDC 69 (2012) 841-845

Autor das máximas (em latim) e da tradução italiana: © G. Paolo Montini