Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Congressus vom 21.01.2015, Prot. N. 48760/14 CA


Kläger D.na X et alii
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Suppressionis paroeciae X et status ecclesiae
Fundstelle W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 401-405; J 77 (2021) 212-216
Download
Übersetzungen angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 401-405; J 77 (2021) 212-216
Inhalt Recursus reicitur
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 48; 515 § 2; 532; 562; 1220; 1276; 1279 § 1; 1284 § 2, n. 1
Leitsätze
1. Quoties adversus reiectionem in limine a Secretario decretam recurratur, obiectum recursus ad Congressum tantum decretum eiusdem Secretarii considerandum est; quodsi nullum par adducatur argumentum ad rationes motivas in decreto Secretarii submovendas, ad rationes motivas in illo decreto expositas remittendum est.
2. Decretum, quo plures paroeciae supprimuntur, est singulare, si et quatenus de nova ordinatione paroeciarum singillatim indicatarum in loco singulari agitur.
3. Suppressa paroecia, eius ecclesia per se cessat esse paroecialis, sed utique manet ecclesia.
4. Ecclesia olim paroecialis in usu sacro manet sub ductu parochi, qui providere debet non tantum munditiae et decori ecclesiae, sed etiam, tamquam administrator bonorum, aedificium sacrum conservandum et tuendum aptis mediis curare tenetur sub vigilantia Episcopi dioecesani.
Cf. etiam maximae decreti Secretarii sub prot. n. 48760/14 CA
1. Qualora si ricorra contro il rigetto in limine deciso dal Segretario, oggetto del ricorso al Congresso si deve considerare solo il decreto del medesimo Segretario; che se poi non si adduca alcun valido argomento per scalfire le ragioni motive del decreto del Segretario, si deve rimettere alle ragioni motive esposte in quel decreto.
2. Il decreto con il quale si sopprimono più parrocchie è singolare se e per quanto si tratti della nuova configurazione di parrocchie indicate singolarmente in un unico luogo.
3. Soppressa la parrocchia, la sua chiesa per sé cessa di essere parrocchiale, ma in ogni modo resta chiesa.
4. La chiesa un tempo parrocchiale rimane nell’uso sacro sotto la direzione del parroco, che deve provvedere non solo alla pulizia e al decoro della chiesa, ma è tenuto anche, quale amministratore dei beni, a curare con mezzi adeguati la conservazione e la difesa dell’edificio sacro, sotto la vigilanza del vescovo diocesano.
Cf. pure le massime del decreto del Segretario nel prot. n. 48760/14 CA.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=289&lang=IT