Universidad Facultad de Derecho Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespuestas de la Sede ApostólicaDerecho particularDerecho propio / estatutosFuentes históricas del derecho canónicoJurisprudenciaAcuerdos internacionalesSitios webLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de búsquedaLinklistSitemapDocentesConocidos profesores del siglo XX
Jurisprudencia de la Signatura Apostólica en materia contencioso-administrativa
 
 

Tribunal Supremo de la Signatura Apostólica
Decretum Secretarii del 20.05.2011, Prot. N. 45243/11 CA


Actor D.na X et alii
Demandado Congregatio pro Clericis
Objeto Suppressionis paroeciae X
Publicación W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 339-344
Traducciones angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 339-344
Contenido Recursus reicitur
Notas Cf. decretum Congressus 21.12.2011
Fuentes 
?
Legenda
 
Cánones del Código de 1983
Todos los cánones que pueden leerse en la parte in iure o en la parte in facto de las decisiones se indican en las fuentes.
Los cánones que son el objeto principal de la decisión o sobre los que la decisión establece un principio de interpretación se muestran en negrita.
Aparecen en cursiva los cánones del Código de 1983:
- que no aparecen en el texto de la decisión, pero que son tratados en la decisión;
- que corresponden a los cánones del Código de 1917, de los que trata la decisión (tomada anterior a 1983).

Otras fuentes
Se informa de todas las fuentes que pueden leerse en la parte in iure y en la parte in facto de las decisiones.
CIC cann. 48; 50; 51; 515 § 2
Máximas
1. Ad normam can. 515, § 2 unius Episcopi dioecesani est paroecias supprimere, qui eas ne supprimat, nisi audito consilio presbyterali; antequam decretum suppressionis ferat, Episcopus necessarias notitias et probationes exquirat, atque, quantum fieri potest, eos audiat quorum iura laedi possint; quae iura acquisita haberi possunt v.g. ex actu fundationis vel contractus, sed probanda sunt; decretum suppressionis feratur, denique, saltem summarie expressis motivis; qua in re, «Episcopus dioecesanus ... iuxta suam prudentem discretionem procedere potest, exclusa vero arbitrarietate» (decreta Congressus diei 3 maii 2002, prot. nn. 33219/01 CA; 32220/01 CA); sufficit proinde iusta causa; qua in ratione perpendenda, non solum condicio paroeciae consideranda est, verum etiam totius dioecesis, ut totius dioecesis saluti animarum et quidem etiam in futuro, meliore quo fieri potest modo, provideatur; nullum tamen «ius christifidelibus agnoscitur ad determinatam paroeciam, cum illis sufficiat paroecia quaedam, quae eorundem curam pastoralem expleat» (cf., v.g., decreta Congressus dierum 12 octobris 1995, prot. n. 25323/94 CA; 18 ianuarii 1996, prot. n. 25465/94 CA; 12 octobris 1995, prot. n. 25530/95 CA; 22 maii 2009, prot. n. 39525/07 CA).
Cf. etiam maximae prot. n. 45243/11 CA.
1. A norma del can. 515, § 2 sopprimere le parrocchie spetta al solo vescovo diocesano, che non le sopprima se non dopo aver ascoltato il consiglio presbiterale. Prima di emanare il decreto di soppressione, il vescovo raccolga le notizie e le prove necessarie, e, per quanto possibile, ascolti coloro i cui diritti possano essere lesi; questi diritti possono essere diritti acquisiti, per esempio, per atto di fondazione o per contratto, ma si devono provare. Il decreto di soppressione infine si emette esprimendo i motivi almeno sommariamente. In questa materia «il vescovo diocesano … può procedere secondo la sua prudente discrezione, escluso però l’arbitrio» (decreti del Congresso del 3 maggio 2002, prot. nn. 33219/01 CA; 32220/01 CA). È sufficiente, pertanto, una giusta causa, nella considerazione della quale si deve tener presente non solo la condizione della parrocchia, ma anche di tutta la diocesi, perché si provveda nel miglior modo possibile alla salvezza delle anime di tutta la diocesi e pure anche per il futuro. Tuttavia non «si riconosce ai fedeli il diritto a una determinata parrocchia, purché basti ad essi una qualche parrocchia, che esplichi la loro cura pastorale (cf., per esempio, i decreti del Congresso dei giorni 12 ottobre 1995, prot. n. 25323/94 CA; 18 gennaio 1996, prot. n. 25465/94 CA; 12 ottobre 1995, prot. n. 25530/95 CA; 22 maggio 2009, prot. n. 39525/07 CA).
Cf. massime prot. n. 45243/11 CA.
 francés

Autor de las máximas (en latín) y de la versión italiana: © G. Paolo Montini