Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Secretarii vom 20.05.2011, Prot. N. 45243/11 CA


Kläger D.na X et alii
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Suppressionis paroeciae X
Fundstelle W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 339-344
Übersetzungen angl.: W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae II, 339-344
Inhalt Recursus reicitur
Anmerkungen Cf. decretum Congressus 21.12.2011
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 48; 50; 51; 515 § 2
Leitsätze
1. Ad normam can. 515, § 2 unius Episcopi dioecesani est paroecias supprimere, qui eas ne supprimat, nisi audito consilio presbyterali; antequam decretum suppressionis ferat, Episcopus necessarias notitias et probationes exquirat, atque, quantum fieri potest, eos audiat quorum iura laedi possint; quae iura acquisita haberi possunt v.g. ex actu fundationis vel contractus, sed probanda sunt; decretum suppressionis feratur, denique, saltem summarie expressis motivis; qua in re, «Episcopus dioecesanus ... iuxta suam prudentem discretionem procedere potest, exclusa vero arbitrarietate» (decreta Congressus diei 3 maii 2002, prot. nn. 33219/01 CA; 32220/01 CA); sufficit proinde iusta causa; qua in ratione perpendenda, non solum condicio paroeciae consideranda est, verum etiam totius dioecesis, ut totius dioecesis saluti animarum et quidem etiam in futuro, meliore quo fieri potest modo, provideatur; nullum tamen «ius christifidelibus agnoscitur ad determinatam paroeciam, cum illis sufficiat paroecia quaedam, quae eorundem curam pastoralem expleat» (cf., v.g., decreta Congressus dierum 12 octobris 1995, prot. n. 25323/94 CA; 18 ianuarii 1996, prot. n. 25465/94 CA; 12 octobris 1995, prot. n. 25530/95 CA; 22 maii 2009, prot. n. 39525/07 CA).
Cf. etiam maximae prot. n. 45243/11 CA.
1. A norma del can. 515, § 2 sopprimere le parrocchie spetta al solo vescovo diocesano, che non le sopprima se non dopo aver ascoltato il consiglio presbiterale. Prima di emanare il decreto di soppressione, il vescovo raccolga le notizie e le prove necessarie, e, per quanto possibile, ascolti coloro i cui diritti possano essere lesi; questi diritti possono essere diritti acquisiti, per esempio, per atto di fondazione o per contratto, ma si devono provare. Il decreto di soppressione infine si emette esprimendo i motivi almeno sommariamente. In questa materia «il vescovo diocesano … può procedere secondo la sua prudente discrezione, escluso però l’arbitrio» (decreti del Congresso del 3 maggio 2002, prot. nn. 33219/01 CA; 32220/01 CA). È sufficiente, pertanto, una giusta causa, nella considerazione della quale si deve tener presente non solo la condizione della parrocchia, ma anche di tutta la diocesi, perché si provveda nel miglior modo possibile alla salvezza delle anime di tutta la diocesi e pure anche per il futuro. Tuttavia non «si riconosce ai fedeli il diritto a una determinata parrocchia, purché basti ad essi una qualche parrocchia, che esplichi la loro cura pastorale (cf., per esempio, i decreti del Congresso dei giorni 12 ottobre 1995, prot. n. 25323/94 CA; 18 gennaio 1996, prot. n. 25465/94 CA; 12 ottobre 1995, prot. n. 25530/95 CA; 22 maggio 2009, prot. n. 39525/07 CA).
Cf. massime prot. n. 45243/11 CA.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=286&lang=IT