Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.06.2011, Prot. N. 38019/06 CA


Kläger D.na X et alii
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Suppressionis paroeciae X
coram Versaldi
Inhalt Decretum Congressus non est reformandum.
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2011, p. 598.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 50; 51; 121; 123; 515 § 2
Leitsätze
1. Activae recurrentis legitimationi haud officit quod ipse etiam nomine cuiusdam coetus agere profiteatur, cum de facto nomine proprio agit (in casu ipse unus recursum ad competens Curiae Romanae Dicasterium subscripsit, quod eum accepit et ei suo decreto respondit).
2. Ad legitimitatem decisionis impugnatae in procedendo quod attinet nihil refert quod in processibus verbalibus consilii presbyteralis de quaestionis seu paroeciae supprimendae discussione non fit sermo. Exinde enim nullo modo sequitur consilium auditum non esse, sed e contrario rem per praeviam amplam consultationem iam satis clarificatam esse.
3. Haud exstat ius habendi propriam propinquam paroeciam, cum commoditate accessibilem, nulla habita ratione utrum, necne, ipsa in ambitu totius Ecclesiae particularis opportunae correspondeat distributioni paroeciarum earumque sustentationi. Ad competentem auctoritatem ecclesiasticam ultimatim pertinet ius et obligatio in re decernendi, et quidem ob Ecclesiae particulari sibi concreditae praesidendi officium.
1. Non pregiudica la legittimazione attiva del ricorrente il fatto che egli dichiari di agire anche a nome di un gruppo, se di fatto poi agisce in nome proprio (nel caso egli solo ha sottoscritto il ricorso al competente Dicastero della Curia Romana, che l’ha accettato e che gli ha risposto con un decreto).
2. Non rileva per la legittimità in procedendo della decisione impugnata che nei verbali del consiglio presbiterale non si faccia menzione della discussione sulla questione ossia sulla parrocchia da sopprimere. Da ciò non si può trarre in alcun modo che il consiglio non è udito, ma al contrario che la questione è già chiarita a sufficienza attraverso la previa ampia consultazione.
3. Non esiste il diritto di avere una propria parrocchia vicina, comodamente accessibile, indipendentemente dal fatto o no che essa nell’ambito dell’intera Chiesa particolare corrisponda ad una opportuna distribuzione delle parrocchie e alla loro sussistenza. Spetta ultimativamente alla competente autorità ecclesiastica il diritto e l’obbligo di decidere in merito, e ciò appunto per l’ufficio di presidenza della Chiesa particolare affidatagli.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=242&lang=IT