Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.05.2009, Prot. N. 40651/07 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Dimissionis
coram Glemp
Inhalt Decretum Congressus non est reformandum
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2009, 599
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 220; 601; 665 § 1; 696 § 1; 697, n. 2
PB art. 123 § 2;  
LP art. 34 § 2;  
LG 42;  
PC 14;  
Evangelica testificatio n. 28
Leitsätze
1. Dimissionis causae gravitas non minuitur ob praeceptum translationis per notabile tempus (unum annum) non iteratum; nam praeceptum translationis, utpote non revocatum, durante anno vigens mansit ita ut recurrens abundantiore tempore gauderet ad translationem peragendam.
2. Nec legitimitas procedurae inficitur ob temporis spatium inter admonitiones, cum legislator tantummodo spatium minimum, nempe quindecim dies, non autem maximum praescripserit, et per prorogationem procedurae facultas sese defendendi non imminuta, sed aucta fuerit.
3. Haud ad rem facit recursus motivum iuxta quod recurrenti tradita non fuerunt documenta de praesumpto furto, de calumniis, de opinionibus Episcopi et Superiorum de hac re; nam dimissio decreta est ob inoboedientiam relate ad legitime praescriptam translationem, omnino independenter ab asserta praeterita controversia de illa re.
4. Decreta recursus reiectione, quia non constat de violatione legis, nec disceptandum est de refectione damnorum.
1. Non diminuisce la gravità della causa di dimissione perché il precetto di trasferimento non è stato rinnovato per un tempo notevole (un anno). Il precetto infatti di trasferimento, in quanto non revocato, è rimasto vigente durante l’anno, così da dare più tempo al ricorrente per portare a termine il trasferimento.
2. E neppure incide sulla legittimità della procedura lo spazio intercorso tra le ammonizioni, dal momento che il legislatore ha prescritto soltanto un tempo minimo, ossia quindici giorni, e non un tempo massimo, e attraverso il prolungamento della procedura non è stata diminuita la facoltà di difendersi, ma piuttosto aumentata.
3. Non è pertinente il motivo di ricorso che attiene ai documenti non messi a disposizione del ricorrente circa un presunto furto, calunnie e le opinioni del Vescovo e dei Superiori al riguardo; la dimissione infatti è stata decisa per la disobbedienza al trasferimento legittimamente ordinato, del tutto indipendentemente dalla precedente asserita controversia sulla menzionata materia.
4. Deciso il rigetto del ricorso perché non consta la violazione della legge non è neppure da discutere sulla riparazione dei danni.
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=221&lang=IT