Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum definitivum vom 14.03.2009, Prot. N. 36823/05 CA


Kläger Rev.dus X
Belangte Partei Congregatio pro Institutis vitae consecratae et Societatibus vitae apostolicae
Gegenstand Revocationis facultatis ad excipiendas confessiones
coram Burke
Inhalt Decretum Congressus non est reformandum
Anmerkungen Cf. L’attività della Santa Sede 2009, 598.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 15 § 2; 128; 1737 § 2
PB art. 123 § 1; art. 123 § 2;  
LP art. 34 § 2; art. 74 § 2
Leitsätze
1. Recursu hierarchico extra terminum peremptorium coram competenti Curiae Romanae Dicastero porrecto, responsio, pacificam compositionem commendans, haud est decisio adversus quam recursus contentiosus administrativus pateat.
2. Ignorantia legis quoad terminum recurrendi non praesumitur neque ad tempus utile dimetiendum par est si neglegentiae adscribenda sit (in casu recurrens plures sodales in instituto religioso socios habuit in iure canonico vere peritos, dum competens Curiae Romanae Dicasterium nulla obligatione tenebatur ad notitias ad rem praebendi).
3. Immerito adducitur ad rem effatum «summum ius summa iniuria»; nam communitati christifidelium gravis inferretur iniuria si actus administrativi singulares legitimae Auctoritatis ecclesiasticae diu incerti manerent eo quod etiam extra terminos peremptorios lege statutos impugnari possent, debita diligentia haud servata (in casu refertur ad decretum definitivum diei 6 maii 1996, coram Agustoni, prot. n. 25500/94 CA).
1. Presentato il ricorso gerarchico fuori termini perentori al competente Dicastero della Curia Romana, la risposta che invita alla pacifica composizione non è decisione contro la quale si possa proporre ricorso contenzioso amministrativo.
2. L’ignoranza della legge sul termine per ricorrere non si presume e non è in grado di temperare il tempo utile se si deve attribuire a negligenza (nel caso il ricorrente ebbe nell’istituto religioso più confratelli veramente esperti in diritto canonico, e d’altra parte il competente Dicastero della Curia Romana non aveva alcun obbligo di offrire informazioni al riguardo).
3. Impropriamente si adduce in merito l’effato «sommo diritto somma ingiustizia»; infatti si inferirebbe una grave ingiustizia alla comunità dei fedeli se gli atti amministrativi singolari dell’Autorità ecclesiastica rimanessero a lungo incerti per il fatto che anche fuori dei termini perentori stabiliti dalla legge potessero essere impugnati, senza osservare la dovuta diligenza (nel caso si fa riferimento al decreto definitivo del 6 maggio 1996, coram Agustoni, prot. n. 25500/94 CA).
 Französisch

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=217&lang=IT