University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum Congressus of 15.12.1970, Prot. N. 1123/69 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent S. Congregatio pro Doctrina Fidei
Diocese Romana
Publication Apoll 44 (1971) 34-38
IC 12/23 (1972) 63-64
LE IV, n. 3933
Per 60 (1971) 343-348
Download
Content Admittitur recursus ad Collegium adversus decisionem, qua Congressus recursum non admisit ad disceptationem.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
Normae Speciales art. 116, comma alterum
Legal Summary
1. Recursu adversus decretum reiectionis in Congressu latum proposito, Collegium non debet videre de ipsa legis violatione, sed tantummodo de illegitimitate actus impugnati: an scilicet recursus sit non destitutus quolibet legitimo fundamento.
2. Quam ob rem recursus ad Collegium non potest fieri cum iisdem, id est nullo adducto novo argumento. Haec admissio recursus, ex una parte videretur quaedam capitis diminutio Congressus, qui de facto impar semper fieret ad definitive decernendum super simplici fumo boni iuris recursus; ex altera parte decisio definitiva super hac quaestione semper deferenda esset Collegio. Haec admissio insuper celeritati processus administrativi officeret.
3. Congressus, perpensis novis argumentis a recurrente allatis, potest: a) vel admittere recursum ad Collegium contra suum reiectionis decretum, agnoscens non esse amplius manifestum defectum fundamenti; b) vel iterum reiicere recursum, declarando ipsum adhuc carere manifesto fundamento; c) vel, in dubio, remittere recursum ad Collegium, quod in eadem sessione decernere debet de illegitimitate vel minus decisionis impugnatae, nisi probationes causae videantur ulteriorem instructionem expostulare.
4. Collegio utcumque competit solvere dubium: An constet de iure recurrendi in casu, et consequenter de illegitimitate actus impugnati.
Cf. maximae prot. n. 1123/69 CA - SD
1. Proposto ricorso contro il decreto di rigetto dato in Congresso, il Collegio non deve giudicare della stessa violazione di legge, ma solo della illegittimità dell’atto impugnato: se cioè il ricorso non sia destituito di qualsiasi fondamento.
2. Di conseguenza il ricorso al Collegio non può avvenire con i medesimi (argomenti), ossia senza addurre alcun nuovo argomento. Una tale ammissione del ricorso, da una parte apparirebbe una svalutazione del Congresso, che di fatto sempre sarebbe incapace di decidere definitivamente del mero fondamento del ricorso; dall’altra parte la decisione definitiva su questa questione sarebbe sempre da deferire al Collegio. Questa ammissione inoltre contrasterebbe con la celerità del processo amministrativo.
3. Il Congresso, valutati i nuovi argomenti addotti dal ricorrente, può: a) ammettere il ricorso al Collegio contro il suo decreto di rigetto, riconoscendo che non più manifesta la mancanza di fondamento; b) rigettare di nuovo il ricorso, dichiarando che tuttora manca manifestamente di fondamento; c) in caso di dubbio rimettere il ricorso al Collegio, che nella medesima sessione dovrà decidere della illegittimità o meno della decisione impugnata, a meno che le prove addotte non sembrino richiedere un’ulteriore istruzione.
4. Al Collegio comunque compete di risolvere il dubbio: Se consti del diritto di ricorrere nel caso, e conseguentemente dell’illegittimità dell’atto impugnato.
Cf. massime prot. n. 1123/69 CA - SD

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini