Universidad Facultad de Derecho Canónico www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormas extra-codicialesRespuestas de la Sede ApostólicaDerecho particularDerecho propio / estatutosFuentes históricas del derecho canónicoJurisprudenciaAcuerdos internacionalesSitios webLiteraturaPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMotores de búsquedaLinklistSitemapDocentesConocidos profesores del siglo XX
Jurisprudencia de la Signatura Apostólica en materia contencioso-administrativa
 
 

Tribunal Supremo de la Signatura Apostólica
Decretum Congressus del 19.06.1972, Prot. N. 1125/69 CA


Actor
Demandado
Publicación Apoll 45 (1972) 391-396
IC 14/28 (1974) 377-379
LE IV, n. 4064
Per 61 (1972) 683-688
Download
Contenido De ratione reditus qui ex exercitio ministeriorum ecclesiasticorum proveniunt. Controversia soluta est ad mentem art. REU 107.
Fuentes 
?
Legenda
 
Cánones del Código de 1983
Todos los cánones que pueden leerse en la parte in iure o en la parte in facto de las decisiones se indican en las fuentes.
Los cánones que son el objeto principal de la decisión o sobre los que la decisión establece un principio de interpretación se muestran en negrita.
Aparecen en cursiva los cánones del Código de 1983:
- que no aparecen en el texto de la decisión, pero que son tratados en la decisión;
- que corresponden a los cánones del Código de 1917, de los que trata la decisión (tomada anterior a 1983).

Otras fuentes
Se informa de todas las fuentes que pueden leerse en la parte in iure y en la parte in facto de las decisiones.
CIC can. 1445 § 3
[CIC1917] 673-681;  
REU art. 106
art. 107  
Normae Speciales art. 96, n. 1
Máximas
1. Cum quaestio Signaturae Apostolicae a Summo Pontifice committatur (cf. art. 107 Constitutionis Apostolicae Regimini Ecclesiae universae), de merito causae sine dubio iudicandum est.
2. Iuxta explicitum praescriptum Constitutionum, Congregatio ius habet retinendi «redditus et fructus omnes, qui ex exercitio ministeriorum ecclesiasticorum Sodalibus proveniunt».
3. Sodalis, qui institutum seu Congregationem deserit, immo et statum clericalem amittit, ius non habet ad restitutionem summarum ab ipso solutarum in «Fundum Sodalium Congregationis» ad auxilium aegrotis et senibus Sociis praestandum, quique insuper adsistentiam a Congregatione praetendere nequit, eo magis quod, de facto, nec aegrotus nec senex sit (in casu Congregatio est quaedam Societas sacerdotum in dioecesi incardinatorum).
4. Si ratio caritatis attendatur, ordo quoque caritatis servandus est, nec convenit ut fructus ministerii sacerdotalis tribuantur ei, qui sacerdotium deseruit ut aliam vitam matrimonio componeret. Aliter grave damnum Congregationi integrisque sacertdotibus inferretur. Proinde oportet illi reditus pro debita adsistentia fidelibus sacerdotibus, ceteroquin ad normam iuris, serventur atque impendantur.
1. Dal momento che la questione è affidata alla Segnatura Apostolica dal Sommo Pontefice (cf. art. 107 Costituzione Apostolica Regimini Ecclesiae universae), senza dubbio si deve giudicare del merito della causa.
2. Secondo l’esplicito prescritto delle Costituzioni, la Congregazione ha il diritto di ritenere «tutti i redditi e i frutti, che pervengono ai sodali dall’esercizio dei ministeri ecclesiastici».
3. Il sodale, che lascia l’istituto ossia la Congregazione, prede anzi anche lo stato clericale, non ha diritto alla restituzione delle somme da lui pagate al «Fondo dei Sodali della Congregazione» destinato all’aiuto dei soci ammalati e anziani; inoltre non può pretendere dalla Congregazione l’assistenza, tanto più che di fatto non è né ammalato né anziano (nel caso la Congregazione è una Società di sacerdoti incardinati in diocesi).
4. Se si deve tener conto della carità, si deve anche osservare la natura della carità, e non conviene che i frutti del ministero sacerdotale si destinino a chi ha lasciato il sacerdozio per un’altra vita nel matrimonio. In caso contrario si inferirebbe un grave danno alla Congregazione e ai sacerdoti fedeli. Per questo è necessario che quei redditi siano conservati e impiegati, a norma certo del diritto, per l’assistenza dovuta ai sacerdoti fedeli.

Autor de las máximas (en latín) y de la versión italiana: © G. Paolo Montini