University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Sententia definitiva of 20.05.1978, Prot. N. 9375/77 CA


Petitioner Rev.dus X
Respondent S. Congregatio pro Clericis
Diocese Miamien.
Object Incardinationis
coram Felici
Publication Comm 10 (1978) 152-158
IC 21/41 (1981) 387-391
LE V, n. 4570
ME 104 (1979) 15-21
P.V. Pinto, Diritto amministrativo canonico, 461-465
Download
Translations angl., Digest IX, 52-60
Content Constat de violatione legis in decernendo.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC can. 268 § 1
Ecclesiae Sanctae I, n. 3 § 5
Legal Summary
1. Quattuor conditiones ad tacitam incardinationem ius requirit, quarum prima haec est: ut clericus hanc voluntatem manifestet in scriptis; quae manifestatio fieri potest sive dum decurrit quinquennium, sive quinquennio exacto. Nil profecto refert utrum hanc voluntatem manifestaverit clericus formaliter, an vero precibus ad hoc porrectis. Ipsum desiderium, quod Ordinario ob quandam erga eundem reverentiam manifestatur, dummodo id fiat scripto neque ambigue, iure sufficit ut conditio prima adimpleatur (in casu sacerdos: 1) incardinationem petiit in Archidioecesi, quae per aliquot annos sua dioecesis fuerat et a qua, contra suam voluntatem expresse manifestatam, vi dismembrationis canonicae, avulsus fuerat; 2) petitionem multoties et multifariam fecit, scripto, ore, ultima quidem quando formaliter, transacto iam quinquennio legitimae commorationis suam instantiam renovavit).
2. Ad tacitam incardinationem ius requirit secundo loco ut manifestatio scripto fiat sive Ordinario hospiti, sive Ordinario proprio, vel eodem vel diverso tempore.
3. Tertio loco ad tacitam incardinationem iure requiritur ut quinquennium commorationis legitimae in dioecesi hospite transactum sit. Ius non exigit ut in dioecesi hospite quis munus aliquod pastorale occupaverit (requiritur enim quinquennium commorationis legitimae et non muneris); exigit commorationem de consensu utriusque Ordinarii habitam, neque interruptam per interventum alterutrius Ordinarii eam prohibentis, vel aliis de causis extra tamen legitimas permissiones vel necessitates. Quinquennium autem non interrumpitur per simplicem incardinationis denegationem interea forte petitam.
4. Quarto loco ad tacitam incardinationem iure requiritur ut contrariam mentem alteruter Ordinarius intra quadrimestre a petitione facta et elapso quinquennio, scripto non manifestaverit. In contextu legis et attenta firmitate et certitudine, quam legislator instituto incardinationi dare intendit, «mens» hic aliud significare non potest nisi voluntatem. Haec autem voluntas scripto pandenda est petenti, ne incertae res maneant (in casu habentur memoranda quaedam ex quibus recolitur opinio seu desiderium Episcopi, quae tamen sacerdoti petenti haud scripto et intra terminum statutum uti mens contraria notificata sunt).
1. Il diritto richiede quattro condizioni per la incardinazione tacita, delle quali la prima è questa: che il chierico manifesti questa volontà (di incardinazione) per iscritto; questa manifestazione può avvenire sia durante il quinquennio sia alla fine del quinquennio. Non interessa per niente se il chierico abbia manifestato questa volontà formalmente oppure piuttosto con suppliche volte a questo scopo. Giuridicamente per adempiere la prima condizione basta il desiderio che in ragione della riverenza nei suoi confronti si manifesta all’Ordinario, purché avvenga per iscritto e chiaramente (nel caso il sacerdote: 1) chiese l’incardinazione nell’Arcidiocesi che per un po’ di anni era stata la sua diocesi e dalla quale era stato separato contro la sua esplicita volontà, a causa della dismembrazione canonica della stessa; 2) presentò molte volte e in molti modi la domanda, per scritto e oralmente, l’ultima volta comunque quando formalmente, terminato già il quinquennio, rinnovò la sua domanda di legittima commorazione).
2. In secondo luogo per la incardinazione tacita il diritto richiede che vi sia la manifestazione per iscritto sia all’Ordinario ospite, sia all’Ordinario proprio, contemporaneamente o in tempo diverso.
3. In terzo luogo per la incardinazione tacita per diritto si richiede che il quinquennio della legittima commorazione nella diocesi ospite sia trascorso. Il diritto non richiede che il chierico abbia esercitato nella diocesi ospite un qualche ufficio pastorale (si richiede, infatti, un quinquennio di commorazione legittima e non di ministero); esige una commorazione con il consenso di entrambi gli Ordinari, che non sia interrotta dall’intervento di uno degli Ordinari che proibisca la commorazione, o per altre cause, al di fuori dei legittimi permessi e necessità. Non interrompe il quinquennio la semplice negazione dell’incardinazione che nel frattempo si sia richiesta;
4. In quarto luogo per la incardinazione tacita per diritto si richiede che uno dei due Ordinari non abbia manifestato per iscritto entro quattro mesi dalla domanda e terminato il quinquennio la volontà contraria. Nel contesto della legge e considerata la stabilità e la certezza che il legislatore intese dare all’istituto dell’incardinazione, la parola «mens» qui non può significare altro che «volontà». Questa volontà poi deve essere manifestata al richiedente per iscritto, affinché le cose non rimangano incerte (nel caso si sono dei memoriali dai quali si deduce l’opinione ossia il desiderio del Vescovo, che però al sacerdote richiedente non furono manifestati come volontà contraria per iscritto e entro il termine stabilito).
Comments E. Labandeira, «La incardinación “ipso iure” en otra diocesis y su amparo ante la sección 2.a de la Signatura Apostólica», IC 21/41(1981) 393-417

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini