University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Decretum definitivum of 26.04.1986, Prot. N. 17083/85 CA


Petitioner Rev.da X
Respondent Congregatio pro Religiosis et Institutis Saecularibus
Object Dimissionis
coram Sabattani
Publication W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 140-157
ME 111 (1986) 381-387
P.V. Pinto, Diritto amministrativo canonico, 481-485
Download
Translations W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 140-157
Content De recursu adversus decretum reiectionis a Congressu latum. Recursus non admittitur ad disceptationem.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC cann. 51; 602; 652; 659, 1; 660; 694-700; 696 § 1; 697, n. 2; 697, n. 3; 699 § 1; 700; 1445 § 2; 1510; 1599 § 1
[CIC1917] 650 § 3; 2143 § 3
Legal Summary
1. Nullibi statuitur quod omissio responsionis cuidam impugnationi ex parte Superioris hierarchici causam illegitimitatis subsequentis decreti constituat (in casu positive constat competens Curiae Romanae Dicasterium, quamvis opportunum censuerit animadversionibus recurrentis directe non respondere, tamen attente atque mature illas perpendisse, uti constat ex litteris ad Supremam Instituti Moderatricem datis).
2. Monitio de qua in can. 697 rite peracta est si Superior documentum monitionis sodali tradit coram duobus testibus per ministerium Superioris localis. Nihil ad rem interest quod idem sodalis involucrum adhuc clausum Superiori remisit; hic autem modus agendi, legitimam auctoritatem contemnens, minime officit legitimitati monitionis: «Qui impedit quominus monitio ad se perveniat, habetur pro monito» (can. 2143, § 3 CIC1917).
3. Causa motiva de quibus in can. 696, § 1 habetur ex omissa participatione actibus vitae communis, ex arbitraria dispositione percepti stipendii, ex habituali omissione petitionis licentiae egrediendi e domo religiosa, iuxta Constitutionum praescriptae, atque ex arbitraria participatione publicae competitioni ut munus docendi in scholis Status consequi possit, spreto vetito a Superiore competenti posito (in casu soror licentiam obtinuerat ut frequentare posset scholam universitatis publicae ad gradum academicum consequendum, minime, autem, ad munus publice docendi assumendum).
1. Nessun testo stabilisce che sia causa di illegittimità del decreto finale il fatto che il Superiore gerarchico non risponda a certe contestazioni del ricorrente (nel caso consta positivamente che il competente Dicastero della Curia Romana, benché abbia ritenuto opportuno non rispondere direttamente alle osservazioni del ricorrente, tuttavia le ha considerato attentamente e a fondo, come appare dalla lettera data alla Suprema Moderatrice dell’istituto).
2. È fatta correttamente la ammonizione di cui al can. 697 se il Superiore consegna il testo dell’ammonizione di fronte a due testimoni per mano del Superiore locale. Non importa al riguardo che lo stesso sodale abbia poi restituito al Superiore la busta ancora chiusa; questo modo di agire poi, che offende la legittima autorità, non impedisce la legittimità dell’ammonizione: «Chi impedisce che la ammonizione lo raggiunga, si considera ammonito» (can. 2143, § 3 CIC1917).
3. Si dà causa motiva di cui al can. 696, § 1 per l’omessa partecipazione agli atti della vita comune, l’arbitraria disposizione dello stipendio percepito, per l’abituale omessa domanda del permesso di uscita dalla casa religiosa, prescritta dalle Costituzioni, nonché per l’arbitraria partecipazione al pubblico concorso per insegnare nelle scuole statali, contro il divieto del competente Superiore (nel caso la suora aveva ricevuto il permesso di frequentare l’università pubblica per conseguire il grado accademico, ma non per assumere l’ufficio di insegnante nella scuola statale).

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini