University Faculty
of Canon Law
www.iuscangreg.itCIC1983CCEONorms outside the two CodesResponses of the Apostolic SeeParticular LawProper law / statutesSources of past lawJurisprudenceInternational TreatiesWebsitesLiteraturePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSearch enginesLinklistSitemapProfessorsFamous professors from the 20th century
Jurisprudence of the Apostolic Signatura in contentious-administrative cases
 
 

Supreme Tribunal of the Apostolic Signatura
Sententia definitiva of 13.06.1987, Prot. N. 12230/80 CA


Petitioner Exc.mus Ordinarius X
Respondent Congregatio pro Religiosis et Institutis Saecularibus
Diocese Legionen.
Object Restitutionis depositi
coram Stickler
Publication W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 187-202
P.V. Pinto, Diritto amministrativo canonico, 491-495
REDC 47 (1990) 269-274
Download
Translations angl., W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 187-202
Content Constat de violatione legis in decernendo.
Sources 
?
Legenda
 
Canons of the Code 1983
All the canons that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported in the sources.
The canons that constitute the main object of the decision or on which the decision sets out a principle of interpretation are reported in bold.
The canons of the 1983 Code are shown in italics:
- if they do not appear in the text of the decision but if the decision deals with them;
- if they correspond to canons of the 1917 Code, of which the decision (prior to 1983) deals.

Other sources
All the sources that are found in the in iure and in the in facto part of the decisions are reported.
CIC cann. 36; 1290
[CIC1917] 50; 1529
Legal Summary
1. Quando agitur de contractu depositi, quis sit deponens et quis sit depositarius bonorum, et quaenam iura regant huiusmodi contractum, applicatur sive ius veteris Codicis Iuris Canonici in can. 1529 sive ius novi Codicis in can. 1290, quod iisdem fere verbis canonizat ius civile territorii in quo contractus stipulatur (in casu de bonis agitur cuiusdam monasterii titulo depositi Musaeo dioecesano concessis).
2. Actus administrativus, quo bona quaedam mobilia ex titulo proprietatis vel donationis conceduntur, stricte interpretandus est secundum can. 50 veteris CIC et can. 36 novi CIC. Quod ergo expresse non conceditur, non comprehenditur in iure translationis.
3. Nec alio quodam titulo bona postea ad patrimonium transferuntur, si declaratio ad rem tempore suspecto et quasi fraudulenter fit, nec ceterum eadem declaratio numquam actum novae transmissionis patrimonii constituit neque constituere potest, cum indigeat, ratione qualitatis et pretii bonorum pro alienatione, permissione Sanctae Sedis quae numquam qua talis postulata et ideo numquam reapse concessa est; de qua ceterum nemo cogitabat.
1. Quando si tratta di un contratto di deposito, ossia chi sia il depositante e il depositario dei beni, e quale diritto regga un tale contratto, si applica sia il can. 1529 del Codice previgente sia il can. 1290 del Codice vigente: entrambi con quasi le medesime parole canonizzano ilo diritto civile del territorio nel quale il contratto è stipulato (nel caso si tratta di beni di un monastero concessi in deposito al museo diocesano).
2. L’atto amministrativo, con il quale si concedono alcuni beni mobili in proprietà o donazione, si deve interpretare in senso stretto secondo il can. 50 del previgente Codice e il can. 36 del vigente. Ciò che espressamente non è concesso, non è compreso nel diritto di trasferimento.
3. Né per altro titolo dei beni poi si trasferiscono in proprietà, se la dichiarazione al riguardo è fatta in tempo sospetto e come in modo fraudolento;, né peraltro la medesima dichiarazione mai costituisce e può costituire atto del nuovo trasferimento di proprietà, dal momento in ragione della natura e del prezzo dei beni sia necessario per l’alienazione il permesso della Santa Sede, mai chiesto e mai concesso: nessuno infatti pensava al permesso.

Author of the legal summary (in Latin) and of the Italian version: © G. Paolo Montini