Université Faculté de Droit Canonique www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormes en dehors des deux CodesRéponses du Siège ApostoliqueDroit particulierDroit propre / statutsSources historiques du droit canoniqueJurisprudenceAccords internationauxSites webLittératurePeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaMoteurs de rechercheLinklistSitemapProfesseursProfesseurs connus du 20e siècle
Jurisprudence de la Signature Apostolique en matière contentieuse-administrative
 
 

Tribunal suprême de la Signature apostolique
Sententia definitiva du 13.06.1987, Prot. N. 12230/80 CA


Demandeur Exc.mus Ordinarius X
Défendeur Congregatio pro Religiosis et Institutis Saecularibus
Diocèse Legionen.
Objet Restitutionis depositi
coram Stickler
Publication W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 187-202
P.V. Pinto, Diritto amministrativo canonico, 491-495
REDC 47 (1990) 269-274
Download
Traductions angl., W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 187-202
Contenu Constat de violatione legis in decernendo.
Sources 
?
Legenda
 
Canons du Code de 1983
Tous les canons qui se trovent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportés dans les sources.
On indique en gras les canons qui font l’objet principal de la décision ou sur lesquels la décision pose un principe d’interprétation.
On indique en italique les canons du Code de 1983 :
- qui n’apparaissent pas dans le texte de la décision mais qui sont traités dans la décision ;
- qui correspondent aux canons du Code de 1917, dont la décision, antérieure à 1983, traite.

Autres sources
Toutes les sources qui se trouvent dans les parties in iure et in facto des décisions sont rapportées.
CIC cann. 36; 1290
[CIC1917] 50; 1529
Arrêts
1. Quando agitur de contractu depositi, quis sit deponens et quis sit depositarius bonorum, et quaenam iura regant huiusmodi contractum, applicatur sive ius veteris Codicis Iuris Canonici in can. 1529 sive ius novi Codicis in can. 1290, quod iisdem fere verbis canonizat ius civile territorii in quo contractus stipulatur (in casu de bonis agitur cuiusdam monasterii titulo depositi Musaeo dioecesano concessis).
2. Actus administrativus, quo bona quaedam mobilia ex titulo proprietatis vel donationis conceduntur, stricte interpretandus est secundum can. 50 veteris CIC et can. 36 novi CIC. Quod ergo expresse non conceditur, non comprehenditur in iure translationis.
3. Nec alio quodam titulo bona postea ad patrimonium transferuntur, si declaratio ad rem tempore suspecto et quasi fraudulenter fit, nec ceterum eadem declaratio numquam actum novae transmissionis patrimonii constituit neque constituere potest, cum indigeat, ratione qualitatis et pretii bonorum pro alienatione, permissione Sanctae Sedis quae numquam qua talis postulata et ideo numquam reapse concessa est; de qua ceterum nemo cogitabat.
1. Quando si tratta di un contratto di deposito, ossia chi sia il depositante e il depositario dei beni, e quale diritto regga un tale contratto, si applica sia il can. 1529 del Codice previgente sia il can. 1290 del Codice vigente: entrambi con quasi le medesime parole canonizzano ilo diritto civile del territorio nel quale il contratto è stipulato (nel caso si tratta di beni di un monastero concessi in deposito al museo diocesano).
2. L’atto amministrativo, con il quale si concedono alcuni beni mobili in proprietà o donazione, si deve interpretare in senso stretto secondo il can. 50 del previgente Codice e il can. 36 del vigente. Ciò che espressamente non è concesso, non è compreso nel diritto di trasferimento.
3. Né per altro titolo dei beni poi si trasferiscono in proprietà, se la dichiarazione al riguardo è fatta in tempo sospetto e come in modo fraudolento;, né peraltro la medesima dichiarazione mai costituisce e può costituire atto del nuovo trasferimento di proprietà, dal momento in ragione della natura e del prezzo dei beni sia necessario per l’alienazione il permesso della Santa Sede, mai chiesto e mai concesso: nessuno infatti pensava al permesso.

Auteur des arrêts (en latin) et de la traduction italienne : © G. Paolo Montini