Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Congressus vom 17.03.1989, Prot. N. 20012/88 CA


Kläger «Armée de Marie»
Belangte Partei Pontificium Consilium pro Laicis
Diözese Quebecen.
Gegenstand Iurium
Inhalt Recursus non admittitur ad disceptationem.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 50; 51; 123; 298ss.; 320 §§ 2-3; 326 § 1
Leitsätze
1. Servata procedura can. 320, §§ 2-3 quoad suppressionem consociationis publicae, magis nempe rigida quam illa quae requiritur ad supprimendam consociationem privatam (cf. can. 326, § 1), eo vel magis ea omnia servata dicenda sunt quae in can. 326, § 1, circa suppressionem, praescribuntur (in casu recurrentes tenebant consociationem suppressam privatam esse).
2. Ad supprimendam consociationem nulla alia requiritur procedura nisi illa quae praescribitur in cann. 320 vel 326, iuxta eiusdem consociationis naturam, publicam nempe vel privatam, servatis etiam praescriptis cann. 50 et 51;
3. Iudicium de doctrina ad Signaturam Apostolicam non pertinet, sed ad Congregationem pro Doctrina Fidei (in casu haec competens Curiae Romanae Congregatio iudicium protulerat circa gravia pericula doctrinalia).
4. Quaestio de destinatione bonorum temporalium distinguenda prorsus est ab ipsa suppressione: illa consectaria est suppressionis, non autem causa; quae destinatio bonorum, ceterum, quocumque de facto statutis consociationis regitur.
Cf. maximae prot. n. 20012/88 CA - DD
1. Osservata la procedura di cui al can. 320, §§ 2-3 in merito alla soppressione di una associazione pubblica, che è cioè più rigida di quella richiesta per la suppressione di una associazione privata (cf. can. 326, § 1), si deve affermare che per questo sono stati osservati ancor di più i prescritti del can. 326, § 1, relativi alla soppressione (nel caso i ricorrenti sostenevano che l’associazione soppressa fosse privata).
2. Per sopprimere un’associazione non è richiesta altra procedura se non quella prescritta nei cann. 320 o 326, a seconda della natura pubblica o privata dell’associazione, osservati anche i prescritti dei cann. 50 et 51.
3. Il giudizio circa la dottrina non è della Segnatura Apostolica, ma della Congregazione per la Dottrina della Fede (nel caso questa competente Congregazione della Curia Romana si era già pronunciata sui gravi pericoli dottrinali).
4. La questione circa la destinazione dei bene temporali è del tutto distinta dalla soppressione: la prima è conseguenza della soppressione, non la causa; la destinazione dei beni comunque, in ogni caso di fatto è retta dagli statuti.
Cf. massime prot. n. 20012/88 CA - DD

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=112&lang=IT