Universität Kanonistische Fakultät www.iuscangreg.itCIC1983CCEONormen außerhalb der CodicesAntworten des Apostolischen StuhlsPartikularrechtEigenrecht / StatutenFrühere RechtsquellenRechtsprechungInternationale VerträgeWebsitesLiteraturPeriodica de re canonicaBibliografia canonisticaSuchfunktionenLinklistSitemapLehrendeBekannte Professoren aus dem 20. Jh.
Rechtsprechung der Apostolischen Signatur über Verwaltungsstreitigkeiten
 
 

Oberster Gerichtshof der Apostolischen Signatur
Decretum Congressus vom 03.05.1995, Prot. N. 24388/93 CA


Kläger X et Y
Belangte Partei Congregatio pro Clericis
Gegenstand Reductionis ecclesiae in usum profanum
Fundstelle W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 503-513
Download
Übersetzungen angl., W.L. Daniel, Ministerium Iustitiae, 503-513
it., G. Parise, La giurisprudenza, 373-377
Inhalt Causa admittitur ad disceptationem.
Rechtsquellen 
?
Legenda
 
Canones des CIC1983
Alle in den Entscheidungen (sowohl im Teil in iure als auch im Teil in facto) erwähnten Canones sind als Quellen angegeben.
In Fettschrift werden diejenigen Canones angezeigt, die den Hauptgegenstand der Entscheidung bilden oder zu denen die Entscheidung ein Auslegungsprinzip formuliert.
In Kursivschrift werden diejenigen Canones des CIC von 1983 angezeigt,
- die nicht im Text der Entscheidung genannt sind, mit denen sich die Entscheidung aber befasst;
- die denjeingen Canones des CIC1917 entsprechen, von denen die - vor 1983 gefällte - Entscheidung handelt.

Andere Quellen
Es werden alle Quellen angegeben, die im Text Entscheidung (in iure oder in facto) erwähnt sind.
CIC cann. 515 § 2; 1222 § 2
Leitsätze
1. Ii tantum qui – vel directe vel per procuratorem legitime constitutum – coram competenti Curiae Romanae Dicasterio egerunt postea provocare queunt ad Signaturam Apostolicam adversus actus administrativos singulares ab eodem Dicasterio sive latos sive probatos.
2. Iusta causa pro unione paroeciarum esse potest numerus decrescens fidelium in pago necnon minor copia sacerdotum in dioecesi.
3. Iura, de quibus sermo est in can. 1222, § 2, non praesumuntur, sed de eorum concessione vel admissione ex parte competentis auctoritatis ecclesiasticae legitime constare debet.
4. Detrimentum, de quo in canone 1222, § 2, videtur praesertim damnum oriturum ex ipso facto quod ecclesia ad cultum divinum non amplius adhibebitur, non autem ex reactione impropria adversus idem factum.
1. Solo chi ha agito – direttamente o per il tramite di un procuratore legittimamente costituito – presso il competente Dicastero della Curia Romana, può poi ricorrere alla Segnatura Apostolica contro gli atti amministrativi singolari dallo stesso Dicastero emanati o approvati.
2. Giusta causa per l’unione di parrocchie può essere la diminuzione di fedeli in zona e di sacerdoti in diocesi.
3. I diritti dei quali si fa parola nel can. 1222, § 2, non si presumono ma deve legittimamente constare della loro concessione o ammissione da parte della competente auctorità ecclesiastica.
4. Il danno, di cui al canone 1222, § 2, è soprattutto il danno che si produrrà dallo stesso fatto che la chiesa non sarà più adibita al culto pubblico, non invece il danno che si produrrà dalla impropria reazione avverso lo stesso fatto.

Autor der Leitsätze (auf Latein) und der italienischen Übersetzung: © G. Paolo Montini

Zitierfähiger Link zu dieser Seite: https://www.iuscangreg.it/stsa?id=95&lang=IT